Nicole Hoogenboom - Begeleiding en coaching

‘De weg naar de diagnose’, het eerste gesprek

Vanochtend heb ik het eerste gesprek gevoerd met een nieuwe cliënte.

Het gratis consult van 30 minuten hebben we drie maanden geleden al gehad, toen zij en haar man net de diagnose ASS van hun tien jarige zoon hadden gekregen. Toen was ze toch nog niet toe geweest aan het uitdiepen en bespreken van haar problemen en haar zorgen. Het hebben van een kind met ASS heeft moeten landen en ze heeft nagedacht of ze het geld voor begeleiding over had. Of ze begeleiding nodig heeft eigenlijk.
Vorige week belde ze mij dat ze toch heel graag een traject wil afnemen. Ze had het uitgebreid met haar man overlegd en die had haar verteld dat dit het juiste moment was om nu hulp te zoeken. Langer wachten was geen optie, het hele gezin begon te lijden onder de situatie thuis.

Ze vertelt mij dat ze eigenlijk al heel lang wist dat haar tweede kind problemen had. Hij reageerde als klein kind al heel anders op situaties dan haar dochter deed. Maar ach, elk kind ontwikkeld zich anders hield ze zichzelf voor.
Totdat hij rond zijn achtste jaar toch steeds meer problemen begon te krijgen, zowel thuis als op school werd het steeds moeilijker om begrip voor hem op te brengen.
Uiteindelijk werd de situatie thuis onhoudbaar en hadden ze een doorverwijzing bij de huisarts gevraagd voor een gesprek bij de GGZ in hun woonplaats. De wachtlijst was op dat moment lang geweest, acht maanden voor er een eerste gesprek met de kinderpsychiater had plaats gevonden.

Dat eerste gesprek had eigenlijk niet zoveel opgeleverd. Ze was naar huis gestuurd met scorelijsten die zowel zij, haar man als de leerkracht van hun zoon moesten invullen.
Ze begreep het wel maar op dat moment wilde ze zo graag weten wat er precies met haar zoontje aan de hand was. Ze begon zich steeds meer zorgen te maken over hem. Hij ontwikkelde depressieve gevoelens en zijn gevoel van eigenwaarde slonk per week.

Hun kind werd een klein boos mannetje die de wereld om hem heen steeds minder begon te begrijpen. En dat gedrag wat hier uit voort kwam en de emotie die hierbij hoorde baarde haar grote zorgen.
Een jaar na het eerste gesprek bij de GGZ instelling hadden zij en haar man de diagnose gekregen. Hun zoon werd met ASS gediagnosticeerd.
Het verbaasde haar niet maar er waren nu zoveel nieuwe vragen die speelde. Ze hadden er zoveel zorgen bij gekregen.
En eigenlijk werd het ook voor haar elke week moeilijker om haar hoofd boven water te houden. En toen was vorige week het moment geweest, toen ze weer moest huilen uit onmacht en oververmoeidheid, dat haar man had gezegd dat ze contact met mij moest opnemen.
Niet langer alles zelf willen uitzoeken, niet langer twijfelen aan zichzelf maar gewoon zorgen dat het met haar weer goed zou gaan waardoor het met hun kinderen ook weer beter zou gaan.
Het kunnen vertellen van haar emoties en het mogen delen van haar verdriet is een eerste stap in de goede richting van erkenning dat haar kind waarschijnlijk niet de toekomst krijgt die zij bij de geboorte in gedachten had. Hij zal het misschien moeilijker krijgen om zich staande te houden in de wereld. Hij zal misschien vaker gepest gaan worden en misschien en misschien….
Om nu een antwoord te vinden in de brij van vragen en onzekerheden zit ze tegenover mij.
Samen gaan wij kijken waar mee ik haar op dit moment het beste kan begeleiden en wat ze op dit moment het meeste nodig heeft. Ze heeft er zin.

Aan het einde van ons eerste gesprek maken we een nieuwe afspraak voor over vier weken. Met een boekje vol aantekeningen en met een map met de eerste informatie gaat ze naar huis.
Tot volgende keer stoere vrouw.

Op vrijdag 14 december organiseer ik weer de maandelijks koffieochtend van negen tot elf uur in Zwolle. Wil je hier ook graag bij zijn? Meld je dan aan via mijn website bij het kopje ‘koffieochtend 14 december’. Ik heb in mijn kantoor plek voor 6 ouders. Je bent welkom!

 

Labels:, , ,

Laat een reactie achter

Elke ouder heeft het recht om van zijn kind te houden,
elk kind heeft
het recht dat er onvoorwaardelijk van hem gehouden wordt.

Referenties

 

In de afgelopen jaren heb ik veel ouders en verzorgers mogen begeleiden. Lees de ervaringen van een aantal van hen.

Lees verder