Compleet uitgeput maar vooral verdrietig zit de vrouw tegen over mij.
Het gaat niet meer, ze weet het niet meer. De energie is op en zij is er voor even helemaal klaar mee zegt ze.
Natuurlijk weet ze heel goed dat als ze straks thuis komt het hele circus weer door gaat en dat ze er onmogelijk klaar mee kan zijn. Maar voor nu is het gewoon even genoeg.

Ruimte

De pijn en de wanhoop overvielen haar vanochtend vroeg alweer, net na het openen van haar ogen.
Haar partner lag niet naast haar, zoals hij al twee weken niet naast haar ligt bij het wakker worden.
Ook niet bij het naar bed gaan trouwens.
Hij slaapt al twee weken ergens anders, ze weet niet eens waar maar niet meer thuis bij haar en hun drie kinderen. En ze heeft al die tijd zelf niets van hem gehoord. Informatie over hem en hoe het met hem gaat krijgt ze van hun gezamenlijke vrienden.
Hij heeft ruimte nodig vertelde hij hen. Ruimte om even op adem te komen. Ruimte om bij te slapen. Ruimte om tijd voor zichzelf te hebben.

En zij? Zij zou ook zo graag even op adem komen, even weg willen, ontsnappen uit de hectiek van hun gecompliceerde gezin.
Maar zegt ze: ”Dat kan toch niet, je kan toch niet altijd doen wat je wilt. Je hebt toch de verantwoordelijkheid voor je kinderen. Waarom neemt hij zijn stuk verantwoordelijkheid dan niet op zich?”

Energie

Ik laat haar praten, ze heeft het nu nodig om alle verwarde gevoelens te uiten en los te laten.
Hier bij mij op kantoor is er de mogelijkheid voor om zich langzaam weer sterker te gaan voelen. Sterk genoeg om straks met net voldoende energie naar huis te gaan en haar kinderen op te halen van school. Net voldoende energie om ze vanavond eten te geven en in bed te leggen. Maar meer energie heeft ze voor nu even niet. En die zal ze de komende tijd ook niet krijgen.
Er moet eerst nog veel veranderen voor dat zij weer die moeder is de ze zo graag wil zijn voor haar gezin. De moeder die weer lacht, de moeder die de boze buien van haar ene kind aankan. Die zich niet omver laat blazen door de mening van anderen. De moeder die zich nu uit pure overlevingsdrang ergens diep verstopt heeft en wacht tot er weer ruimte is om op te staan.

Tijd

Maar langzaam zal ze de regie terug krijgen, dit heeft tijd nodig en die tijd krijgt ze van mij. En die tijd krijgt ze bij mij.
We maken op korte termijn een nieuwe afspraak omdat dit is wat zij nu nodig heeft. Juist in deze fase is het voor haar goed om op korte termijn verder te gaan met het bouwen aan haar toekomst, met of zonder haar partner. Maar wel met hun kinderen, want die zullen altijd blijven.

Wil jij zelf eens met iemand over jouw zorgen praten? Neem dan contact met mij op voor een gratis consult van een half uur.

Nicole Hoogenboom
06 19 70 34 38