Nicole Hoogenboom - Begeleiding en coaching

In een vakantie rust je uit, toch?

Vanochtend toen ik wakker werd hoorde ik de eerste auto’s naast ons huis al weer stoppen. De schoolvakantie was voorbij en de eerste kinderen werden door hun ouders afgezet bij de buiten schoolse opvang.

Ook later, toen ik onze hond uitliet merkte ik dat het druk was in de straat. Druk met auto’s, fietsers en ouders die hun kind lopend naar school brachten.
Iedereen was blij elkaar weer te zien en de verhalen schalde door de straat.
De vakantie was zo leuk geweest. Ze waren even op wintersport geweest. Ze hadden zo genoten van alle gezelligheid maar bovenal waren ze uitgerust.

Een ander soort verhaal klinkt vaak uit de mond van de ouders die ik begeleid.
Veel ouders die ik de afgelopen tijd sprak hadden het er over dat niet alleen de kinderen zo druk en overprikkeld waren, maar ook dat zij zich zelf zo moe voelden.
Waar hun vrienden in de vakantie bijkwamen en leuke dingen met hun kinderen en vrienden konden doen zodat ze weer fris in het nieuwe jaar konden starten, voelde dat voor deze ouders absoluut anders.
Eigenlijk zijn ze vermoeider dan voor de december maand, zijn ze absoluut niet uitgerust en ze zijn nu vatbaar voor elk virus dat er speelt.

Een moeder, die hier vorige week donderdagavond voor het eerste gesprek kwam, noemde het hele zware tropenjaren samen gebracht in een hele drukke maand.
In plaats van bij te komen had zij vooral moeten zorgen dat de zaak thuis niet escaleerde. Dat er geen ruzies kwamen en dat iedereen voldoende aandacht kreeg.

Ja alle kinderen waren aan bod geweest, met hun dochter was ze een dagje de stad in geweest en met hun jongste zoon was ze naar de bioscoop gegaan. Hun oudste kind was thuisgebleven, die trok alle onrust absoluut niet. Maar met hem had ze thuis veel tijd doorgebracht. Heel veel tijd.

De enigen die niet aan bod waren geweest om even iets voor zichzelf te doen waren de ouders geweest. Haar man had de eerste week doorgewerkt terwijl zij thuis bij de kinderen was. Afgelopen week had hij vrij genomen en kon zij gaan werken, maar zij was zo moe geweest.
Bang om zich meteen in het nieuwe jaar al ziek te melden was ze vorige week maandag weer met haar werk begonnen. Bang om te horen dat ze onvoldoende presteerde had ze zich meteen maar op een grote taak gestort die al weken lag te wachten tot ze hem op zou pakken, maar de energie om die taak goed te volbrengen had ze eigenlijk niet.
En dat terwijl haar werk voor haar zo belangrijk is, ze moet er niet aan denken om dat niet meer te hebben. Haar legitieme ontsnapping op vier dagen in de week. Haar salaris is natuurlijk mooi meegenomen zegt ze, maar dat is niet de belangrijkste reden voor haar om te werken. Ze heeft niet voor niets deze studie richting gekozen. In haar werk ligt zoveel gevoel en passie, hier kan ze zoveel van zichzelf in kwijt. En op haar werk is ze meer dan alleen moeder, ook dat is belangrijk voor haar verteld ze.

Maar eigenlijk is ze te moe om te blijven werken, eigenlijk heeft ze nergens meer energie voor over. Eigenlijk verteld ze, en dan glijdt er een traan langs haar wang naar beneden is ze moe, zo moe.

Het was haarzelf al duidelijk geworden dat als zij op deze manier doorgaat ze regelrecht af stevent op een beginnende burn-out. Haar man had hier al eens eerder een opmerking overgemaakt en had toen gezegd dat ze hulp moest gaan zoeken. Dat ze anders aan alle zorgen en stress onderdoor zou gaan en dat met haar dan ook meteen het hele gezin lam zou komen te liggen.
Die laatste opmerking van hem was voor haar de reden geweest om met mij contact op te nemen.

Samen hebben wij eerst bekeken hoe zij nu op dit moment een beetje ontlast kan worden. Wie kan er eventueel zorg taken van haar overnemen? Kan de huishoudelijke hulp misschien een paar uur per week meer komen? Ze heeft ter plekken besloten dat ze de boodschappen voortaan online gaat bestellen, dat scheelt haar heel veel tijd en waarschijnlijk ook veel stress.
En ze heeft diezelfde avond besloten om samen met haar partner een weekendje weg te gaan. Er was door haar zus al vaker aangeboden om op te passen en dat aanbod zou ze nu gaan inzetten.

Ze is er nog niet maar dit eerste gesprek is wel een klein begin geweest van het inbouwen van meer rust. Ze komt over drie weken terug voor ons tweede gesprek, ik ben heel benieuwd hoe het dan met haar gaat.

Herken jij je in dit verhaal? Wil je ook graag eens over jouw situatie praten? Neem dan telefonisch contact met mij op via nummer 0619703438 .
We plannen een gratis consult van 30 minuten bij mij op kantoor en als de afstand een bezwaar is voeren we het gesprek telefonisch.

 

Labels:, , ,

Laat een reactie achter

Elke ouder heeft het recht om van zijn kind te houden,
elk kind heeft
het recht dat er onvoorwaardelijk van hem gehouden wordt.

Referenties

 

In de afgelopen jaren heb ik veel ouders en verzorgers mogen begeleiden. Lees de ervaringen van een aantal van hen.

Lees verder