Nicole Hoogenboom - Begeleiding en coaching

Weer naar school

Afgelopen weekend gingen mijn man en ik eten bij vrienden. Hun dochter kwam ook even op bezoek om ons te zien en met ons bij te praten. We hadden het over haar scheiding en over haar huidige baan. En verder natuurlijk ook over hoe het nu ging in haar rol als alleenstaand ouder. Toen de vakantie ter sprake kwam verzuchte dat ze zo blij was dat haar dochter deze week weer naar school zou gaan. De vakantie had lang genoeg geduurd wat haar betreft.

Haar dochtertje, een meisje van acht jaar met de diagnose ADD was twee weken bij haar vader geweest en de rest van de grote vakantie bij haar. Maar van die vier weken had zij er nog twee moeten werken. Meer vakantie dagen had ze niet als ze ook de herfst- en kerstvakantie nog enigszins tijd zou willen hebben met en voor haar kind.

Eigenlijk had ze de afgelopen weken op haar tenen gelopen om het zowel thuis als op haar werk allemaal goed te regelen. En eigenlijk was ze hierdoor gewoon moe. Terugkijkend zei ze dat ze eigenlijk al die weken geen moment voor zichzelf had gehad. Na haar werk was ze haar dochter bij de opvang gaan ophalen. Daarna snel naar huis via de winkel, koken en haar meisje naar bed brengen. Eigenlijk gewoon als elke week door het jaar heen. Maar dan zonder de vaste structuur en het vaste ritme van school. En zonder de vaste volwassenen die de opvang normaal leiden. Ook daar was natuurlijk een vakantie rooster gepland. Verder waren er weinig kindjes geweest die ze kende van door de week. En die ze kende waren of te klein of ze was er bang voor geweest.

De twee weken vakantie was ze eigenlijk te moe geweest om iets te ondernemen maar uiteindelijk had ze een week op een camping gestaan in de buurt.

Voor haar dochter was het kamperen niet ideaal geweest. Te weinig structuur en allemaal vreemde mensen. Slapen in een caravan was ook slecht bevallen, het was anders geweest natuurlijk dan de veiligheid thuis. Hierdoor had zij elke avond twee uur bij haar dochtertje naast het bed moeten zitten voordat die in slaap viel en eenmaal thuis was dat er zo ingeslopen dat dit het nieuwe ritueel van haar dochter was geworden.

Ze voelde zich heel slecht, vertelde ze, maar ze verheugt zich zo erg op komende week. De woensdag is ze altijd vrij en ze heeft nu al plannen om de hele ochtend in bed te liggen en even niets te hoeven. En waarschijnlijk de woensdag erop ook. Net zo lang tot zij weer iets van haar energie terug gekregen heeft om het leven met haar dochter weer goed te laten lopen.

Wil jij eens praten hoe jullie vakantie beter in te plannen is een volgende keer? Neem dan geheel vrijblijvend via mijn website, www.nhbc.nl , contact met mij op voor een gratis gesprek van een half uur.

Met warme groet,

Nicole

 

Lees verder Geen Reacties

Een goed gesprek bij een goede kop koffie

Wanneer jouw kind regelmatig anders reageert dan de andere kinderen op het schoolplein krijg jij als ouder waarschijnlijk het gevoel dat zijn gedrag wel aan jouw opvoeding zal liggen. Dit krijg je voornamelijk door de andere ouders die een sterke mening hebben over wat acceptabel gedrag is. En ja, het is heel jammer maar jouw kind reageert soms niet zoals de andere kinderen.

Misschien krijgt hij wel een driftbui als de zaken plotseling anders lopen dan verwacht. Als dat ene vriendje toch opeens niet met hem wil of kan spelen. Als de juf onverwacht niet op school komt omdat ze ziek is geworden. Wanneer het juiste broodbeleg uitverkocht is en je iets anders moet kopen.

Misschien reageert jouw kind juist heel teruggetrokken en doet hij nooit mee met spelletjes. Staat hij altijd aan de kant te kijken als de andere kinderen spelen of is hij met geen stok naar de zwemles te krijgen. Het gedrag van jouw kind heeft een grote uitwerking op zijn maar ook jouw algemene welbevinden. Om maar eens een gedeelte van dit onderwerp uit te diepen: de school.

Je wordt regelmatig door de directeur van de school gebeld of je even langs kunt komen voor een gesprek, of erger nog, of jij je kind nu meteen wilt komen ophalen. Vervelend als je dan net in een vergadering zit waar je eigenlijk niet weg kunt of als je met een vriendin in de stad aan het lunchen bent. Je moet op dat moment al je bezigheden laten vallen want de school en dus jouw ouderlijke plicht roept. Misschien merk je wel dat de gekozen school eigenlijk helemaal niet zo goed bij jullie kind past. Dat er onvoldoende veiligheid wordt geboden en dat het beter zou zijn een andere vorm van onderwijs te zoeken. Nog erger voelt het als de school zelf aangeeft jouw kind niet langer als leerling te willen hebben. In beide gevallen moet je zo snel mogelijk op zoek naar ander onderwijs.

Verder loop je ook nog eens tegen de meningen en oordelen van de andere ouders aan. Iedereen heeft namelijk een mening over jou, over je kind, over de opvoeding en over het feit dat je wel of juist niet werkt.

In de ogen van andere kan je het niet echt goed doen en dit kan er voor zorgen dat je in een sociaal isolement terecht komt.

Bij die moeders met een oordeel voel jij je niet langer veilig, op een ouderavond durf je niets meer te vragen en niet elke school bied jou als ouder de mogelijkheid om je uit te spreken over je zorgen. Langzaam maar zeker verkleint je wereld zonder dat je daar erg in hebt. Uiteindelijk sta je alleen en besluit je: “ach laat andere maar kletsen, ik weet wat de waarheid is”.                  Je besluit om je maar niet op te geven voor het schoolreisje omdat jij je niet meer prettig voelt bij die andere ouders met minder complexe kinderen. En voordat je het weet wordt je wereldje wel heel erg klein.

En dat komt allemaal omdat wij met zijn allen hebben besloten dat anders gedrag van kinderen niet geaccepteerd wordt en dat wij als maatschappij hier niets mee willen en of kunnen.

Om dat isolement, dat kleine wereldje, enigszins te doorbreken start ik vanaf oktober een maandelijks koffieochtend met als motto:

‘Een goed gesprek bij een goede kop koffie’.

Samen een keer per maand op de vrijdagochtend koffie drinken in een kleine groep van maximaal 5 ouders. Hier kom jij die ouders tegen die tegen de zelfde soort problemen aanlopen als jij. Elke koffieochtend is er een ander thema waar wij het over (kunnen) hebben. Heb je zelf veel behoefte om over een bepaald item met andere ouders te praten? Laat mij dit dan op tijd weten zodat ik jouw vraag kan inplannen en kan voorbereiden.

Hou mijn website en FB in de gaten voor meer informatie, zoals data, de plaats en de link om je aan te melden, deze informatie volgt binnenkort.

Met warme groet, Nicole

www.nhbc.nl

 

Lees verder Geen Reacties

Bijna overal is de vakantie nu voorbij

Langzamerhand zijn de scholen in Nederland weer begonnen. Voor de meeste kinderen zijn de vakanties voorbij en blikken hun ouders terug op de afgelopen zes vrije weken. De eerste ‘na de vakantie gesprekken’ heb ik al weer gevoerd met een aantal ouders.

En als ik dan vraag hoe het in de vakantie is gegaan klinkt er toch vaak een gelatenheid in hun antwoorden. “Het was wel zwaar hoor, al die weken vrij. Toch jammer dat we er niet toch een paar weken tussen uit zijn gegaan maar daar zagen we zo erg tegenop.” “Ik weet niet of we het zo volgend jaar weer gaan doen, Frankrijk was wel erg ver weg.” “Tussen ons ging het dit jaar echt niet goed, we vragen ons af of we het als echtpaar wel gaan redden.” “Ach gelukkig kan ik weer aan het werk, dat kost beduidend minder energie dan die vakantie met ons gezin in Duitsland.”

En ik snap dit echt heel erg goed. De periode die je zelf ook zo hard nodig hebt om weer even op adem te komen kost juist extra veel energie. Energie die er vaak niet of weinig is aan het einde van het schooljaar. Niet meer bij jou maar ook niet meer bij jouw kinderen.

En dat het de afgelopen weken zo verschrikkelijk warm in Nederland is geweest speelt natuurlijk ook niet echt mee. Bijna iedereen sliep slechter en ook dat leverde extra vermoeidheid op. Overdag merkte ik dat er meer werd gehuild door kinderen en dat er meer werd gemopperd door ouders.

Maar wat is het verdrietig als jij zo terug kijkt op de afgelopen vakantie. Juist die periode die je zo hard nodig hebt om even bij te komen van het afgelopen jaar en energie op te doen voor de komende maanden.

Energie om je nog beter te verdiepen in de opvoeding van jouw kind. Energie om de eerste weken van het weer naar school gaan van jouw kind te begeleiden. Energie om weer aan het werk te gaan en te zorgen dat jouw werk niet lijdt onder jouw vermoeidheid. En misschien ook veel energie om jouw relatie weer inhoud te geven, om samen weer een team te worden in plaats van twee individuen met elk een eigen doel.

Gelukkig kreeg ik ook een paar mails van ouders waarbij het juist beter was gegaan dan in de voorgaande jaren. Ze hadden tijdens deze vakantie bepaalde structuren vast gehouden. Verder hadden ze gekeken waarin ze zelf wat losser konden acteren. Ze hadden bij zichzelf bekeken waarin zij konden veranderen en of de huidige aanpak voor hun kind nog steeds werkte. Hiervoor kan de vakantie een hele goede periode zijn juist omdat de normale dagelijkse gebeurtenissen even op een lager pitje staan. Het is dan wel zaak om nieuwe gebruiken de tijd te geven om in te slijpen. Iedereen heeft tijd nodig om te wennen aan nieuwe gewoontes maar deze kinderen helemaal. Maar daar heb je wel weer de energie voor nodig. En deze ouders hebben die gelukkig, niet overvloedig, wel gehad.

Wil jij ook eens praten om te kijken waar jij jouw energielek hebt zitten en wat je hier eventueel aan kunt doen? Neem dan geheel vrijblijvend via mijn website, www.nhbc.nl, contact met mij op voor een gratis gesprek van een half uur.

Met warme groet,

Nicole

 

Lees verder Geen Reacties

ADHD, een korte uitleg voor ouders

 

ADHD, het zijn maar vier letters, maar dan wel vier letters die een grote impact kunnen hebben op diegene die met de letters ADHD door het leven gaat. Wat houdt ADHD precies in, en wat is het effect op het kind met deze diagnose. De Nederlandse vertaling, aandachtstekortstoornis met hyperactiviteit dekt de lading aan alle kanten.

Wat gebeurd er eigenlijk in het hoofd van iemand met ADHD?

Kinderen met de diagnose ADHD worden continu geprikkeld door hun directe omgeving. Ze zien en horen alles wat er gebeurd en kunnen daarom slecht tot niet de focus leggen op wat dat moment echt belangrijk is of in ieder geval zou moeten zijn. Er wordt steeds meer bekend over ADHD. Zo is aangetoond dat het waarschijnlijk te maken heeft met erfelijkheid. Een van de twee ouders heeft waarschijnlijk ook ADHD of wat ook vaak voorkomt ADD. Komt het niet meteen bij de ouders vandaan dan is het misschien interessant om verderop in de familie te kijken. Niet om een verklaring te vinden maar juist om begrip te kweken. ADHD is geen modeziekte, veel volwassenen geven aan al hun hele leven last te hebben van ruis, alleen werd er vroeger minder aandacht aan besteed en werd er geen hulp geboden om met die onrust om te leren gaan. Verder wordt er tegenwoordig veel meer verwacht van kinderen op jongere leeftijd, hierdoor vallen zaken als gebrek aan focus en over actief zijn eerder op.

In het hoofd van iemand met ADHD is het nooit stil, de gedachten stoppen nooit helemaal en overal zijn uitdagingen te vinden. Ze vangen elk gesprek op en ze zien altijd van alles gebeuren. Ook zaken die voor jou niet belangrijk schijnen te zijn dringen zich ongefilterd bij hen naar binnen. Voor hen betekend dit een continue onrust in hun hoofd en vaak ook in hun lijf.

ADHD is niet even stop te zetten, het is niet uit te zetten. Het bestaat de hele dag en elke nacht en dat 365 dagen en 365 nachten per jaar.

Welk effect heeft het op jouw kind?

Voor jou als ouder betekend dit dat er vaak zaken gebeuren die jij niet wilt maar waar zij geen grip op hebben. Kleding gaat vaker kapot. Schoolspullen verdwijnen en de onvoldoendes komen met bosjes tegelijk binnen. Fietsen zonder licht zal vaker wel dan niet voor vallen. Een missend tijdsbesef maakt dat ze altijd te laat thuis zijn voor het eten. Als ouder ben je dan geneigd streng op te treden of boos te worden. Sancties op te stellen of zaken te gaan verbieden. En dat is iets wat wel begrijpbaar is maar absoluut niet helend werkt voor jouw kind. Je straft jouw kind voor gedrag waar hij zelf geen invloed op heeft, waar hij zonder hulp geen invloed op kan hebben. En wat het nog erger maakt, een straf helpt niet, waarvoor je straft gebeurd de week erna weer. Op termijn zal jij steeds vaker je kind straffen voor iets waar hij echt niets aan kan doen en zal hij niet weten wat hij verkeerd doet.

Het eventuele effect van straffen op langere termijn

Als dit straffen een doorlopend proces wordt zal het zijn zelfvertrouwen dusdanig ondermijnen dat het met hem op alle fronten fout kan gaan. Langzaam maar zeker kan jouw kind een ongeleid projectiel worden in zijn handelen en in zijn gedrag. Alles wat hij doet wordt voor zijn gevoel toch afgekeurd door de buitenwereld. Hij is uiteindelijk diegene die in de klas te horen krijgt dat hij zich moet gedragen. Hij is diegene die altijd net op het verkeerde moment op de verkeerde plaats is. De kans dat jouw kind meerdere opleidingen gaat volgen zonder een van deze af te ronden is zeker aanwezig. Dit zal het minderwaardigheidsgevoel alleen maar vergroten. “Ik kan toch niks, ik ben waardeloos”.

Onze rol als ouders

Als wij, als ouders, ons voldoende gaan beseffen dat het absoluut geen onwil maar echt onmacht van je kind is, pas dan kan je de verandering teweeg brengen. Dit houdt in dat je gestructureerd helpt met opruimen van het speelgoed. Dat je speelgoed in kleine porties aan bied. Dat je een limiet legt aan het aantal uren dat er op een I-pad of ander scherm gekeken mag worden. Dat je niet streng maar duidelijk elke keer opnieuw grenzen aangeeft. Elke keer opnieuw uitlegt dat bepaalde dingen echt niet kunnen en soms zelfs gevaarlijk kunnen zijn. Dat je waarschijnlijk jaren bezig bent met het plannen en overhoren van zijn huiswerk. Af en toe zal je door wanhoop worden overvallen en geheid dat je soms onbegrip zult hebben over zijn gedrag en zijn eeuwige chaos. Maar alsjeblieft zorg ervoor dat je nooit het kind zelf afwijst. Hij heeft er niet voor gekozen om met deze vier letters geboren te worden. Voor hem is het een levenslang gevecht om rust te vinden in dat lijf en in dat hoofd. En bij dat gevecht heeft hij jouw steun en liefde heel hard nodig.

Heb jij ook een kind met ADHD? En heb jij ook soms twijfels over de juiste opvoeding? Neem dan contact op en we plannen een gratis gesprek in. Meld je aan via mijn website, https://www.nhbc.nl/contact. Ik neem dan contact met je op.

Met warme groet,

Nicole Hoogenboom

 

 

Lees verder Geen Reacties

Elke ouder heeft het recht om van zijn kind te houden,
elk kind heeft
het recht dat er onvoorwaardelijk van hem gehouden wordt.

Referenties

 

In de afgelopen jaren heb ik veel ouders en verzorgers mogen begeleiden. Lees de ervaringen van een aantal van hen.

Lees verder