Weer naar school

Afgelopen weekend gingen mijn man en ik eten bij vrienden. Hun dochter kwam ook even op bezoek om ons te zien en met ons bij te praten. We hadden het over haar scheiding en over haar huidige baan. En verder natuurlijk ook over hoe het nu ging in haar rol als alleenstaand ouder. Toen de vakantie ter sprake kwam verzuchte dat ze zo blij was dat haar dochter deze week weer naar school zou gaan. De vakantie had lang genoeg geduurd wat haar betreft.

Haar dochtertje, een meisje van acht jaar met de diagnose ADD was twee weken bij haar vader geweest en de rest van de grote vakantie bij haar. Maar van die vier weken had zij er nog twee moeten werken. Meer vakantie dagen had ze niet als ze ook de herfst- en kerstvakantie nog enigszins tijd zou willen hebben met en voor haar kind.

Eigenlijk had ze de afgelopen weken op haar tenen gelopen om het zowel thuis als op haar werk allemaal goed te regelen. En eigenlijk was ze hierdoor gewoon moe. Terugkijkend zei ze dat ze eigenlijk al die weken geen moment voor zichzelf had gehad. Na haar werk was ze haar dochter bij de opvang gaan ophalen. Daarna snel naar huis via de winkel, koken en haar meisje naar bed brengen. Eigenlijk gewoon als elke week door het jaar heen. Maar dan zonder de vaste structuur en het vaste ritme van school. En zonder de vaste volwassenen die de opvang normaal leiden. Ook daar was natuurlijk een vakantie rooster gepland. Verder waren er weinig kindjes geweest die ze kende van door de week. En die ze kende waren of te klein of ze was er bang voor geweest.

De twee weken vakantie was ze eigenlijk te moe geweest om iets te ondernemen maar uiteindelijk had ze een week op een camping gestaan in de buurt.

Voor haar dochter was het kamperen niet ideaal geweest. Te weinig structuur en allemaal vreemde mensen. Slapen in een caravan was ook slecht bevallen, het was anders geweest natuurlijk dan de veiligheid thuis. Hierdoor had zij elke avond twee uur bij haar dochtertje naast het bed moeten zitten voordat die in slaap viel en eenmaal thuis was dat er zo ingeslopen dat dit het nieuwe ritueel van haar dochter was geworden.

Ze voelde zich heel slecht, vertelde ze, maar ze verheugt zich zo erg op komende week. De woensdag is ze altijd vrij en ze heeft nu al plannen om de hele ochtend in bed te liggen en even niets te hoeven. En waarschijnlijk de woensdag erop ook. Net zo lang tot zij weer iets van haar energie terug gekregen heeft om het leven met haar dochter weer goed te laten lopen.

Wil jij eens praten hoe jullie vakantie beter in te plannen is een volgende keer? Neem dan geheel vrijblijvend via mijn website, www.nhbc.nl , contact met mij op voor een gratis gesprek van een half uur.

Met warme groet,

Nicole

 

2019-02-07T12:48:36+00:00