Langzamerhand wordt het weer gewoon dat we elkaar opnieuw niet mogen ontmoeten. Dat afspraken niet mogen doorgaan en dat verjaardagen maar niet worden gevierd.
Nu ook nog een avondklok erbij en het plaatje is compleet.

Voor sommige komt er hierdoor rust. Als je niets meer mag levert dat voor veel mensen maar ook kinderen juist rust op.
Toevallig kreeg ik deze week van twee moeders te horen dat hun kinderen het juist zo goed doen deze periode. Er is zoveel minder stress over het onverwachte in het leven omdat het leven opeens voorspelbaar is geworden. Dit is de andere kant van wat er nu speelt.

En nee ik realiseer mij zo goed dat dit echt niet voor iedereen geldt. Sterker nog dat het geldt voor een kleine minderheid van ons. Dat er echt zoveel ouders zijn die niet meer weten hoe de ballen nog langer in de lucht te houden. Het is zoveel. Er moet zoveel. Er is nu zo weinig ruimte over voor jezelf.

Ook ik heb zorgen

Ook ik heb zorgen. Mijn zorgen over die volwassene cliënten met een diagnose autisme die ik vanuit hun PGB begeleid
Zij zien al maanden haast niemand meer. Alleen via teams hebben ze nog contact met collega’s en een á twee wekelijks via zoom met mij. En ja dat schuurt.
Ik zit ’s avonds met mijn man en soms onze jongste zoon aan tafel. Ik kan mijn dag met hen delen en we zijn in ieder geval niet alleen.

In het kantoorpand waar ik mijn ruimte huur zit ik met allemaal andere ZP’ers. We houden elkaar toch een beetje in de gaten.
Mijn cliënten hebben om meerdere redenen die mogelijkheid niet.
En dan voel ik dat is soms zo te kort schiet richting die paar mannen die ik begeleid.
Een andere cliënt waar ze al maanden wachten op gerichte hulp voor hun kind. Hulp die er echt moet komen omdat dit meisje een trauma heeft opgelopen en nu in haar ontwikkeling stilstaat. Hulp die er nu dus niet is omdat de instanties niet kunnen voldoen aan de hulpvraag van de ouders. Instanties die ook met hun handen in het haar zitten en zien dat veel niet goed gaat.

Al die wachtlijsten die oplopen

En er zijn er zo veel die in deze situatie zitten. De mensen die allemaal zitten te wachten tot hun afspraak bij de GGZ eindelijk door kan gaan en hun behandel traject opgestart kan worden.
De eenzaamheid en de hieruit voortkomende depressiviteit onder jongeren en studenten neemt een veel te hoge vlucht.

Ik maak mij zorgen over die ouders die ik spreek die echt op hun tandvlees lopen. Over de strijd die thuis heerst omdat juf het anders uitlegt. Over al die ouders die naast hun eigen werk opeens hun kinderen moeten onderwijzen. Ouders die niet meer weten hoe ze nu nog alle ballen in de lucht moeten houden en die al moe zijn bij het wakker worden. Ouders die dag in dag uit de strijd met hun kind moeten aangaan. En dit omdat ook voor hun kind het leven nog moeilijker is dan normaal.
Hun kind mist de structuur van school. Mist zijn eigen leerkracht. Kan niet uit logeren omdat iedereen het zo druk heeft. Dus ook die lieve tante die altijd wel tijd kon vrijmaken heeft nu ook een agenda die ontploft. En nee, dan is er geen plek meer voor dat neefje of nichtje die thuis even weg moet.

Het duurt al zo lang, het gaat nog veel langer duren en we moeten door.

Femke Wester, een pubercoach en eigenaar van ‘Sterk naar School’ https://www.sterknaarschool.nl/  heeft voor kinderen, jongeren en hun ouders een fantastisch initiatief opgestart.
Ze heeft ondertussen een lijst met hierop meer dan 85 coaches en therapeuten die belangeloos hun tijd en expertise aanbieden om juist nu te helpen aangemaakt  En deze lijst groeit dagelijks.

(Hiernaast stuurt ze een geweldige nieuwsbrief rond met tips waardoor je best wel weer kunt lachen, ook jij als puber, een aanrader om je hier voor aan te melden)

Ben jij nu opzoek naar iemand die jouw kind of misschien jou zelf verder kan helpen, juist nu, nu het einde van deze huidige periode nog lang niet in zicht is kijk dan eens op deze lijst. wie weet staat er iemand tussen voor je. Juist nu!

Doen hoor, je hoeft het echt niet alleen te doen. En al die mensen op die lijst staan daar echt om jullie gratis nu verder te helpen, omdat het kan!

https://docs.google.com/spreadsheets/d/1-aLumbCcXkaLB0nJjd3poz8VKdVpslvfD1MbgsmButs/edit?usp=sharing

Fotcredits: Maaike van Amen