Nicole Hoogenboom - Begeleiding en coaching

In een vakantie rust je uit, toch?

Vanochtend toen ik wakker werd hoorde ik de eerste auto’s naast ons huis al weer stoppen. De schoolvakantie was voorbij en de eerste kinderen werden door hun ouders afgezet bij de buiten schoolse opvang.

Ook later, toen ik onze hond uitliet merkte ik dat het druk was in de straat. Druk met auto’s, fietsers en ouders die hun kind lopend naar school brachten.
Iedereen was blij elkaar weer te zien en de verhalen schalde door de straat.
De vakantie was zo leuk geweest. Ze waren even op wintersport geweest. Ze hadden zo genoten van alle gezelligheid maar bovenal waren ze uitgerust.

Een ander soort verhaal klinkt vaak uit de mond van de ouders die ik begeleid.
Veel ouders die ik de afgelopen tijd sprak hadden het er over dat niet alleen de kinderen zo druk en overprikkeld waren, maar ook dat zij zich zelf zo moe voelden.
Waar hun vrienden in de vakantie bijkwamen en leuke dingen met hun kinderen en vrienden konden doen zodat ze weer fris in het nieuwe jaar konden starten, voelde dat voor deze ouders absoluut anders.
Eigenlijk zijn ze vermoeider dan voor de december maand, zijn ze absoluut niet uitgerust en ze zijn nu vatbaar voor elk virus dat er speelt.

Een moeder, die hier vorige week donderdagavond voor het eerste gesprek kwam, noemde het hele zware tropenjaren samen gebracht in een hele drukke maand.
In plaats van bij te komen had zij vooral moeten zorgen dat de zaak thuis niet escaleerde. Dat er geen ruzies kwamen en dat iedereen voldoende aandacht kreeg.

Ja alle kinderen waren aan bod geweest, met hun dochter was ze een dagje de stad in geweest en met hun jongste zoon was ze naar de bioscoop gegaan. Hun oudste kind was thuisgebleven, die trok alle onrust absoluut niet. Maar met hem had ze thuis veel tijd doorgebracht. Heel veel tijd.

De enigen die niet aan bod waren geweest om even iets voor zichzelf te doen waren de ouders geweest. Haar man had de eerste week doorgewerkt terwijl zij thuis bij de kinderen was. Afgelopen week had hij vrij genomen en kon zij gaan werken, maar zij was zo moe geweest.
Bang om zich meteen in het nieuwe jaar al ziek te melden was ze vorige week maandag weer met haar werk begonnen. Bang om te horen dat ze onvoldoende presteerde had ze zich meteen maar op een grote taak gestort die al weken lag te wachten tot ze hem op zou pakken, maar de energie om die taak goed te volbrengen had ze eigenlijk niet.
En dat terwijl haar werk voor haar zo belangrijk is, ze moet er niet aan denken om dat niet meer te hebben. Haar legitieme ontsnapping op vier dagen in de week. Haar salaris is natuurlijk mooi meegenomen zegt ze, maar dat is niet de belangrijkste reden voor haar om te werken. Ze heeft niet voor niets deze studie richting gekozen. In haar werk ligt zoveel gevoel en passie, hier kan ze zoveel van zichzelf in kwijt. En op haar werk is ze meer dan alleen moeder, ook dat is belangrijk voor haar verteld ze.

Maar eigenlijk is ze te moe om te blijven werken, eigenlijk heeft ze nergens meer energie voor over. Eigenlijk verteld ze, en dan glijdt er een traan langs haar wang naar beneden is ze moe, zo moe.

Het was haarzelf al duidelijk geworden dat als zij op deze manier doorgaat ze regelrecht af stevent op een beginnende burn-out. Haar man had hier al eens eerder een opmerking overgemaakt en had toen gezegd dat ze hulp moest gaan zoeken. Dat ze anders aan alle zorgen en stress onderdoor zou gaan en dat met haar dan ook meteen het hele gezin lam zou komen te liggen.
Die laatste opmerking van hem was voor haar de reden geweest om met mij contact op te nemen.

Samen hebben wij eerst bekeken hoe zij nu op dit moment een beetje ontlast kan worden. Wie kan er eventueel zorg taken van haar overnemen? Kan de huishoudelijke hulp misschien een paar uur per week meer komen? Ze heeft ter plekken besloten dat ze de boodschappen voortaan online gaat bestellen, dat scheelt haar heel veel tijd en waarschijnlijk ook veel stress.
En ze heeft diezelfde avond besloten om samen met haar partner een weekendje weg te gaan. Er was door haar zus al vaker aangeboden om op te passen en dat aanbod zou ze nu gaan inzetten.

Ze is er nog niet maar dit eerste gesprek is wel een klein begin geweest van het inbouwen van meer rust. Ze komt over drie weken terug voor ons tweede gesprek, ik ben heel benieuwd hoe het dan met haar gaat.

Herken jij je in dit verhaal? Wil je ook graag eens over jouw situatie praten? Neem dan telefonisch contact met mij op via nummer 0619703438 .
We plannen een gratis consult van 30 minuten bij mij op kantoor en als de afstand een bezwaar is voeren we het gesprek telefonisch.

 

Lees verder Geen Reacties

Het zesde gesprek, ‘ hervonden rust in het gezin en in zichzelf’

Onze laatste afspraak wordt twee weken uitgesteld, er was een zieke dochter thuis en dan kijk je wat uitgesteld kan worden en wat op zo’n wel belangrijk is. En aangezien het thuis zo veel beter gaat lag de prioriteit niet bij een gesprek met mij. Gelukkig maar dat ze deze keuze zo bewust heeft kunnen maken. Het gaat namelijk thuis zo veel beter verteld ze. Niet vlekkeloos natuurlijk maar er is weer rust gekomen in hun gezin.

Zij zelf is sinds vier weken weer aan het werk, nog niet volledig maar wel weer voldoende om het gevoel te hebben dat ze deze periode van ziek zijn achter zich kan laten. Haar leidinggevende houdt nog even een vinger aan de pols om te voorkomen dat ze te snel weer te veel gaat doen. En ze weet dat dit haar valkuil zal blijven, iets waar zij alert op moet zijn. Ze verteld dat de aanvulling die ze de vorige keer na het gesprek van mij meekreeg haar goed bij helpt. Net als alle anderen teksten trouwens verteld ze. Ook de wekelijkse tips die ze krijgt helpen hen om stil te staan wat nodig is en wat minder belangrijk is.
Alle kleine beetjes helpen haar en haar gezin om rust te vinden en om keuzes te maken.

Uiteindelijk viel het gesprek met haar schoonouders over de komende kerstdagen ook wel mee. Niet dat ze hun keuze om niet te komen snappen, maar er was wel het begin van begrip voelbaar geweest. En dat haar eigen zusjes het nog steeds niet snappen heeft ze ook maar los gelaten. In ieder geval probeert ze dat nu.

Ze realiseert zich dat ze niet kan en mag verwachten dat mensen die niet dagelijks in hun gezin leven moeite kunnen hebben met te zien wat er achter hun voordeur gebeurt. En dat mag.
uiteindelijk gaat het er om dat zij weer kan genieten van haar kind en gaat het er niet om hoe de omgeving over hun denkt. En dat voelt ze nu echt en dat voelt heel goed.

We bespreken waar dingen en zaken nog klem lopen voor haar. Waar ze nog wat extra ondersteuning bij kan gebruiken en vooral bekijken we wat er wel goed gaat. De balans van een half jaar gesprekken maken we samen op. We slijpen nog aan de laatste randjes en nemen na anderhalf uur afscheid.

Ze komt nog een keer terug, over drie maanden voor het laatste ‘de puntjes op de i’ gesprek. Maar als ik kijk hoeveel veranderingen zij samen hebben doorgemaakt zal dat gesprek weinig nieuwe dingen opleveren. Zo hard heeft ze gewerkt, zowel aan zichzelf als aan de rust thuis, dat ik er van uitga dat ze de veranderingen nu vast kan houden.

Tot ziens mooie sterke moeder, het gaat je goed.

Herken jij je in dit verhaal? Wil je ook graag eens over jouw situatie praten? Neem dan telefonisch contact met mij op via nummer 0619703438 . We plannen een gratis consult van 30 minuten bij mij op kantoor en als de afstand een bezwaar is voeren we het gesprek telefonisch.

 

 

Lees verder Geen Reacties

Het vijfde gesprek ‘omgaan met familie

Na vier weken hebben wij al weer ons één na laatste gesprek. Ze wil het nu graag hebben over de familie. De familie die het altijd eigenlijk beter weet. Die overal een mening over heeft of schijnt te moeten hebben. Ja die familie waar je niet zo maar mee breekt maar waar ze ondertussen allebei hoofdpijn van krijgen als ze alleen al denken aan de volgende familiebijeenkomst.

“Ze hebben eigenlijk nooit echt interesse getoond in de problemen waar wij thuis tegen aan lopen. Ze vinden dat wij onze zoon verwennen en altijd zijn zin geven, maar wat ze niet willen inzien is dat als wij geen rekening met hem houden het voor niemand leuk is. Dat hij dan of heel boos of heel erg stil wordt en er hoe dan ook voor zorgt dat de sfeer niet prettig is.

En ja, daarom blijft een van ons soms met hem thuis. Vooral als de club familieleden heel groot is zoals met kerst. Oh, dat is al over zes weken. Wat gaat de tijd snel als je zo hard samen bezig bent om het hoofd boven water te houden.
Maar kerstmis vieren bij mijn schoonouders? Dat kan hij echt niet aan en om hem dan toch te forceren om mee te gaan geeft een drama. We doen er niemand een plezier mee, hem niet, zijn zusje niet en ons zelf ook niet. Dus we blijven deze keer thuis hebben we afgelopen week besloten.

Het is echt onze eigen keuze dat wij nu in deze situatie niet naar mijn schoonouders gaan met de kerst. Mijn man heeft twee broers en een zus. Die zijn alle drie getrouwd en bij elkaar hebben ze tien kinderen. Als die allemaal bij mijn schoonouders zijn, en die mensen wonen gewoon niet zo groot, dan geeft dat veel te veel onrust voor ons kind.

Naar mijn ouders gaan we wel tweede kerstdag, maar dat is anders, daar komt hij haast wekelijks en wij zijn de enige die, die dag komen. Mijn zussen gaan eerste kerstdag naar mijn ouders maar snappen het ook niet hoor. Hij kan zich toch wel aanpassen hoor ik dan. Of, waarom besteed jij zoveel aandacht aan zijn negatieve gedrag, dat werkt niet. Op deze manier voedt je het juist. Verschrikkelijk als je hoort hoe er over en tegen je gepraat wordt

Gelukkig zien mijn ouders wel onze problemen en zorgen. Ik kan deze zorgen eigenlijk alleen ook bij hen delen en dat maakt dat ik mij vaak eenzaam voel. Het is hun kleinzoon en je wilt toch dat ze geen negatieve of verwarde gevoelens ontwikkelen richting hem.

Ik denk dat ik binnenkort maar eens naar een koffieochtend bij jou kom. Daar ontmoet ik tenminste ouders die in een zelfde situatie zitten al is natuurlijk elke situatie anders het gevoel van eenzaamheid zal vast bij veel meer, met name, moeders spelen”.

We overleggen hoe zij zich zelf beter kan gaan wapenen tegen kwetsende opmerkingen van hun familie. Ze krijgt tips van mij mee waarmee ze aan de gang kan gaan de komende tijd en voor dat we het in de gaten hebben is ons gesprek van anderhalf uur al weer voorbij.
De laatste afspraak plannen we in voor over vier weken en nemen nu afscheid van elkaar.
Zij gaat naar huis en ga mij klaar maken voor mijn volgende afspraak.

Herken jij je in dit verhaal? Wil je ook graag eens over jouw situatie praten? Neem dan telefonisch contact met mij op, op nummer 0619703438 . We plannen een gratis consult van 30 minuten bij mij op kantoor en als de afstand een bezwaar is voeren we het gesprek telefonisch.

 

 

Lees verder Geen Reacties

Het vierde gesprek, ‘het zusje’

Tijdens ons vierde gesprek komt ze weer alleen. Ze voelt zich sterk genoeg op dit moment zegt ze. En als het niet echt nodig is heeft ze liever dat haar man werkt zodat hij als het wel nodig vrij kan nemen om thuis bij te springen.

Aan het werk is ze nog steeds niet, de bedrijfsarts heeft aangegeven dat hij liever heeft dat ze eerst thuis alles goed op de rit heeft en zelf weer goed functioneert voordat ze weer aan het werk gaat. Hij is anders bang voor een burn-out welke veel langer zal duren en het bedrijf dus meer problemen gaat opleveren. Hier heeft ze eindelijk, weliswaar met de nodige moeite, vrede mee. Ze realiseert zich dat de bedrijfsarts eigenlijk wel gelijk heeft.

Ze wil vandaag het vandaag graag over hun dochter hebben. Ze kwam een oudere blog van mij tegen die indertijd geschreven is door een meisje dat is opgegroeid in een gezin met een zusje met ASS. Lees hier het verhaal van Anne: https://www.nhbc.nl/blog/brusjes-de-andere-kinderen/
En toen ze dat verhaal las, begreep ze de zwaarte die kinderen kunnen ervaren als zij in een gezin opgroeien waar een broer of zusje een diagnose heeft.

Ze maakt zich al langer grote zorgen over hun meisje dat opgroeit met een broertje met heftige problemen. Hun dochter is in de zomer twaalf geworden en gaat sinds dit schooljaar naar de middelbare school. Ze doet de HAVO richting, volgens de basisschool moet ze dit makkelijk aankunnen maar zij, de moeder, merkt dat school haar dochter zwaar valt. Het is wennen om elke dag op de fiets naar school te moeten fietsen, zich te moeten onderdompelen in een grote scholengemeenschap en na school ook nog huiswerk te moeten maken. En zij weet wel dat elk kind dat de overstap maakt naar de middelbare school daar waarschijnlijk aan moet wennen.

Maar bij hen thuis is het ook nog eens onrustig. Haar zoontje maakt momenteel veel ruzie op school, hierdoor raakt hij zijn vriendjes kwijt en is hij elke middag thuis. Thuis waar hij elke minuut aandacht nodig heeft. Waar hij vaak boos is, want ook thuis maakt hij ruzie met iedereen. En als hij geen ruzie maakt heeft hij nog steeds continu begeleiding nodig om tot spelen te komen.

En alle tijd die zij aan hem besteed kan ze niet aan hun dochter besteden. En ze merkt dat hun dochter aandacht te kort krijgt. Ze vertelt steeds minder, wordt stiller en gaat steeds vaker naar boven naar haar kamer.
Samen kijken we hoe zij dit beginnende probleem kan aanpakken. We bespreken welke problemen er uiteindelijk uit voort kunnen komen als dit terugtrekkende gedrag te lang gaat duren. Maar ook hoe zij en haar man hun dochter nu kunnen helpen om gezond op te groeien. En verder bekijken we de situaties waarin hun dochter duidelijk last ervaart van haar broertje. En wat dan haar taak als moeder in zo’n situatie kan zijn.
Ik geef haar verder enkele sites en adressen voor Brusjes groepen, dit zijn groepen voor broers en zusjes van kinderen met een diagnose, waar haar dochter misschien steun kan ervaren van kinderen in een zelfde situatie.

Aan het einde van het gesprek heeft ze gelukkig voldoende aanknopingspunten om verder te gaan. We maken een afspraak voor over vier weken en met weer nieuwe aantekeningen in haar schrift gaat ze naar huis.
Tot dan vrouw, en succes met de zorgen rondom jullie beide kinderen.

Herken jij je in dit verhaal? Wil je ook graag eens over jouw situatie praten? Neem dan contact met mij op via mijn website https://www.nhbc.nl of telefonisch op nummer 0619703438 . We plannen een gratis consult van 30 minuten bij mij op kantoor en als de afstand een bezwaar is voeren we het gesprek telefonisch.

 

 

 

 

 

Lees verder Geen Reacties

Elke ouder heeft het recht om van zijn kind te houden,
elk kind heeft
het recht dat er onvoorwaardelijk van hem gehouden wordt.

Referenties

 

In de afgelopen jaren heb ik veel ouders en verzorgers mogen begeleiden. Lees de ervaringen van een aantal van hen.

Lees verder