Nicole Hoogenboom - Begeleiding en coaching

Jouw studerende kind met AD(H)D

Dit blog heb ik een klein jaar geleden geschreven. Indertijd is het geplaatst op de site Studiekeuzekind  maar zeker nu de vakanties weer voorbij zijn en veel jongeren aan een nieuwe studie zijn begonnen opnieuw erg actueel.

 

En dan is op een dag jouw kind toch opeens volwassen genoeg om te gaan studeren. De afgelopen jaren heb je waarschijnlijk vaak met je handen in het haar gezeten. Kwam er van dit kind wel ooit iets terecht? Zo opeens staat hij ingeschreven voor een universitaire, een hbo of een mbo studie. Jij blij, hij blij. Je denkt dat je klaarbent met jouw gedeelte van de opvoeding. De vlag mag uit, de fles mag open het is tijd voor een feestje.

Het duurt lang voordat er rust komt

En niets is minder waar, sorry. In de afgelopen jaren is, na veel onderzoek, gebleken dat het zogenaamde puberbrein pas rond het 25ste  jaar is uitgegroeid. Maar heeft jouw kind AD(H)D… het brein van je kind zal er vaak nog langer over doen voordat daar rust komt en verbanden gelegd gaan worden, dit door zijn ADHD.

Planning, financiën en stress

De komende jaren zal jouw puber jou dus nog heel veel nodig hebben, ongeacht of hij nog thuis of al zelfstandig woont. Er zullen waarschijnlijk problemen op gaan treden op het gebied van planning. Op het gebied van zijn financiën. En vriendschappen zullen opnieuw gemaakt moeten worden wat gepaard zal gaan met stress.

De structuur van de middelbare school is er niet meer

Verder is alles wat het vroeger voor hem hanteerbaar maakte om zijn middelbare school te doorlopen, opeens niet meer van toepassing. Hij heeft geen eigen klas of groep meer. Er wordt niet gecontroleerd of hij zijn stof af heeft en ook vaak niet of hij überhaupt aanwezig is tijdens het te volgen vak of college.

Op afstand monitoren

En wat er dan voor jou verandert na al die jaren zorgen is dat je moet gaan leren afstand te gaan nemen en met een helikopterview naar jouw kind te kijken. Op afstand monitoren wordt het ook wel genoemd. Vanaf nu laat je hem ‘gerust’ twee weken in vuile kleren lopen, niet jouw probleem. Je laat hem zelf er voor kiezen om ongezond te eten, moet hij zelf echt ontdekken wat dat met zijn lichaam doet. Als je merkt dat hij zich verslaapt maak je hem niet wakker. JIJ mist geen college, dat doet hijzelf.

Eigen verantwoordelijkheid nemen

Dit is namelijk de periode dat hij zich los moet gaan maken van jou. Dat hij zijn eigen verantwoordelijkheid moet gaan nemen. En dat kan hij alleen als hij eerst een paar stevige fouten maakt en er door andere op wordt aangesproken. Hij moet leren dat hij vanaf nu niet langer door jou overal mee wordt geholpen en uit de brand wordt gered.

Zelf hulp vragen

Jij spreekt hem al jaren overal op aan en dat hoort hij allang niet meer bewust. Je bent voor hem een continue zoem geworden die hij kan blokken. Maar die nieuwe mensen die hij leert kennen tijdens zijn studie zijn wel belangrijk voor hem en voor zijn ontwikkeling. Dat is iets wat hij snel door zal hebben. Eigenlijk moet hij maar eens even onderuit gaan voordat hij doorheeft dat die continue zoem in zijn omgeving over zijn gedrag toch wel belangrijk voor hem is. Hij moet nu zelf gaan leren om bij jou of iemand anders hulp te gaan vragen.

Achterwacht

En op het moment dat hij die hulp vraagt omdat hij het alleen niet redt sta je weer klaar voor hem. Op dat moment ga je samen met hem kijken wat hij echt nodig heeft en waarbij hij hulp van jou nodig heeft. Maar vooral ook wat hij zelf kan proberen en uiteindelijk zelf kan doen. Hij moet gaan leren dat het uiteindelijk zijn eigen verantwoordelijkheid is wat hij met zijn leven doet en hoe hij dat inricht. Vanaf dat moment heb jij de taak op te voeden als achterwacht.

Geldzaken en studeren met AD(H)D

Financiën zijn vaak een zwaar onderdeel om in een keer zelfstandig te verhapstukken voor mensen met AD(H)D. Ga hier juist samen wel meteen voor zitten. Zet alle vaste lasten op een rijtje en bekijk samen wat er aan geld uit gaat en wat er binnen komt. Maak naar aanleiding hiervan een budgetplanning. Desnoods ben jij de eerste periode de budgetbeheerder en maak je elke maandag weekgeld over. Alles om maar te zorgen dat jouw kind echt overzicht krijgt in zijn financiën. En om te voorkomen dat hij nu al schulden gaat maken.

Loslaten is zwaar

En dan begint het loslaten, en ik weet zo goed uit mijn eigen ervaringen, als moeder met drie zonen met onder andere ADHD, hoe zwaar dat kan zijn. Maar ik weet ook dat zolang jij alles blijft regelen voor hem, wat ik ook te lang heb gedaan bij een van mijn zonen, hij nooit op een goede manier volwassen wordt en dat gunnen we toch elk kind. En het mooie is, met de juiste ondersteuning redt die van jou het echt ook wel.

Met warme groet,

Nicole Hoogenboom

www.nhbc.nl

Lees verder Geen Reacties

De eerste weken na de schoolvakantie

De eerste weken van het nieuwe schooljaar zijn overal al weer achter de rug. In onze regio trouwens pas sinds vorige week maandag. Veel kinderen en ouders hebben echt de tijd nodig gehad om weer te wennen aan het nieuwe ritme. Op tijd opstaan en vooral op tijd, met alle zo belangrijke zaken in de rugtas, op weg naar school vertrekken.

Zo ongedwongen als voor sommige ouders de vakantie was zoveel stress levert het begin van het nieuwe school jaar vaak op. Ook voor de ouders die zo hard toe waren aan de structuur van school gaan de eerste weken van het nieuwe schooljaar niet in de koude kleren zitten. Alles waar jouw kind voor de zomer gewend aan was is meestal veranderd. Een nieuwe juf of meester die voor de klas staat. Een nieuw klaslokaal en vaak toch ook weer wat nieuwe klasgenoten.

Veel kinderen groeien in de grote vakantie, zowel lichamelijk als geestelijk treden er onverwachte veranderingen op. Deze veranderingen zorgen er vaak voor dat de groepsdynamiek na de vakantie veranderd is . Het vriendje of vriendinnetje waar vorig jaar nog veel mee werd gespeeld heeft opeens andere interesses gekregen en zoekt daar nieuwe vrienden bij die in dat verander proces passen.

En jouw kind dat toch óók zo gegroeid is in de grote vakantie heeft moeite om zijn plekje in de groep opnieuw terug te vinden. Voor hem is echt alles anders, van zijn plekje in de klas tot zijn plek in de groep. Zelfs als hij dezelfde leerkracht als vorig jaar heeft zal het weer heel erg wennen zijn.

En die tijd die hij zo hard nodig heeft om te wennen in deze nieuwe situatie krijgt hij meestal niet. Vanaf week een wordt er al weer heel veel van hem verwacht. Taken waar hij voor zijn gevoel misschien niet aan voldoen of die er voor zorgen dat hij op zijn tenen loopt.

En dat nare gevoel wat hem bekruipt brengt onrust in huis waar jij niet op zit te wachten. Jullie kind moet ergens zijn stress af reageren, dat snap je echt wel maar waarom dat altijd zo heftig moet gebeuren. Waarom kan het bij jullie nooit rustig gaan? Bij sommige van onze kinderen gaat de start van het nieuwe jaar juist zo rustig dat je weet dat dit niet klopt. Dat er ergens een klein boos en gefrustreerd bommetje aan het groeien is wat een dezer dagen ex of implodeert.

Dat in goede banen van jouw kind leiden kost jou veel tijd en aandacht. Heel veel tijd en heel veel aandacht van jou voor hem voordat het schoolleven en de schoolstructuur heel langzaam maar zeker weer wordt geïntegreerd in zijn en dus jullie dagelijkse bestaan. En tegen de tijd dat hij zijn rust en structuur weer te pakken heeft, zo over een week of vier of vijf… is het weer vakantie en hierna begint alles weer helemaal opnieuw.

Op vrijdag 12 oktober geef ik een koffieochtend waarin ik het over de invulling van de herfstvakantie ga hebben. Er is plaats voor zes ouders. Heb je interesse om te komen? Meld je dan aan via mijn mail:  [email protected]

Met warme groet, Nicole

 

 

Lees verder Geen Reacties

Weer naar school

Afgelopen weekend gingen mijn man en ik eten bij vrienden. Hun dochter kwam ook even op bezoek om ons te zien en met ons bij te praten. We hadden het over haar scheiding en over haar huidige baan. En verder natuurlijk ook over hoe het nu ging in haar rol als alleenstaand ouder. Toen de vakantie ter sprake kwam verzuchte dat ze zo blij was dat haar dochter deze week weer naar school zou gaan. De vakantie had lang genoeg geduurd wat haar betreft.

Haar dochtertje, een meisje van acht jaar met de diagnose ADD was twee weken bij haar vader geweest en de rest van de grote vakantie bij haar. Maar van die vier weken had zij er nog twee moeten werken. Meer vakantie dagen had ze niet als ze ook de herfst- en kerstvakantie nog enigszins tijd zou willen hebben met en voor haar kind.

Eigenlijk had ze de afgelopen weken op haar tenen gelopen om het zowel thuis als op haar werk allemaal goed te regelen. En eigenlijk was ze hierdoor gewoon moe. Terugkijkend zei ze dat ze eigenlijk al die weken geen moment voor zichzelf had gehad. Na haar werk was ze haar dochter bij de opvang gaan ophalen. Daarna snel naar huis via de winkel, koken en haar meisje naar bed brengen. Eigenlijk gewoon als elke week door het jaar heen. Maar dan zonder de vaste structuur en het vaste ritme van school. En zonder de vaste volwassenen die de opvang normaal leiden. Ook daar was natuurlijk een vakantie rooster gepland. Verder waren er weinig kindjes geweest die ze kende van door de week. En die ze kende waren of te klein of ze was er bang voor geweest.

De twee weken vakantie was ze eigenlijk te moe geweest om iets te ondernemen maar uiteindelijk had ze een week op een camping gestaan in de buurt.

Voor haar dochter was het kamperen niet ideaal geweest. Te weinig structuur en allemaal vreemde mensen. Slapen in een caravan was ook slecht bevallen, het was anders geweest natuurlijk dan de veiligheid thuis. Hierdoor had zij elke avond twee uur bij haar dochtertje naast het bed moeten zitten voordat die in slaap viel en eenmaal thuis was dat er zo ingeslopen dat dit het nieuwe ritueel van haar dochter was geworden.

Ze voelde zich heel slecht, vertelde ze, maar ze verheugt zich zo erg op komende week. De woensdag is ze altijd vrij en ze heeft nu al plannen om de hele ochtend in bed te liggen en even niets te hoeven. En waarschijnlijk de woensdag erop ook. Net zo lang tot zij weer iets van haar energie terug gekregen heeft om het leven met haar dochter weer goed te laten lopen.

Wil jij eens praten hoe jullie vakantie beter in te plannen is een volgende keer? Neem dan geheel vrijblijvend via mijn website, www.nhbc.nl , contact met mij op voor een gratis gesprek van een half uur.

Met warme groet,

Nicole

 

Lees verder Geen Reacties

Een goed gesprek bij een goede kop koffie

Wanneer jouw kind regelmatig anders reageert dan de andere kinderen op het schoolplein krijg jij als ouder waarschijnlijk het gevoel dat zijn gedrag wel aan jouw opvoeding zal liggen. Dit krijg je voornamelijk door de andere ouders die een sterke mening hebben over wat acceptabel gedrag is. En ja, het is heel jammer maar jouw kind reageert soms niet zoals de andere kinderen.

Misschien krijgt hij wel een driftbui als de zaken plotseling anders lopen dan verwacht. Als dat ene vriendje toch opeens niet met hem wil of kan spelen. Als de juf onverwacht niet op school komt omdat ze ziek is geworden. Wanneer het juiste broodbeleg uitverkocht is en je iets anders moet kopen.

Misschien reageert jouw kind juist heel teruggetrokken en doet hij nooit mee met spelletjes. Staat hij altijd aan de kant te kijken als de andere kinderen spelen of is hij met geen stok naar de zwemles te krijgen. Het gedrag van jouw kind heeft een grote uitwerking op zijn maar ook jouw algemene welbevinden. Om maar eens een gedeelte van dit onderwerp uit te diepen: de school.

Je wordt regelmatig door de directeur van de school gebeld of je even langs kunt komen voor een gesprek, of erger nog, of jij je kind nu meteen wilt komen ophalen. Vervelend als je dan net in een vergadering zit waar je eigenlijk niet weg kunt of als je met een vriendin in de stad aan het lunchen bent. Je moet op dat moment al je bezigheden laten vallen want de school en dus jouw ouderlijke plicht roept. Misschien merk je wel dat de gekozen school eigenlijk helemaal niet zo goed bij jullie kind past. Dat er onvoldoende veiligheid wordt geboden en dat het beter zou zijn een andere vorm van onderwijs te zoeken. Nog erger voelt het als de school zelf aangeeft jouw kind niet langer als leerling te willen hebben. In beide gevallen moet je zo snel mogelijk op zoek naar ander onderwijs.

Verder loop je ook nog eens tegen de meningen en oordelen van de andere ouders aan. Iedereen heeft namelijk een mening over jou, over je kind, over de opvoeding en over het feit dat je wel of juist niet werkt.

In de ogen van andere kan je het niet echt goed doen en dit kan er voor zorgen dat je in een sociaal isolement terecht komt.

Bij die moeders met een oordeel voel jij je niet langer veilig, op een ouderavond durf je niets meer te vragen en niet elke school bied jou als ouder de mogelijkheid om je uit te spreken over je zorgen. Langzaam maar zeker verkleint je wereld zonder dat je daar erg in hebt. Uiteindelijk sta je alleen en besluit je: “ach laat andere maar kletsen, ik weet wat de waarheid is”.                  Je besluit om je maar niet op te geven voor het schoolreisje omdat jij je niet meer prettig voelt bij die andere ouders met minder complexe kinderen. En voordat je het weet wordt je wereldje wel heel erg klein.

En dat komt allemaal omdat wij met zijn allen hebben besloten dat anders gedrag van kinderen niet geaccepteerd wordt en dat wij als maatschappij hier niets mee willen en of kunnen.

Om dat isolement, dat kleine wereldje, enigszins te doorbreken start ik vanaf oktober een maandelijks koffieochtend met als motto:

‘Een goed gesprek bij een goede kop koffie’.

Samen een keer per maand op de vrijdagochtend koffie drinken in een kleine groep van maximaal 5 ouders. Hier kom jij die ouders tegen die tegen de zelfde soort problemen aanlopen als jij. Elke koffieochtend is er een ander thema waar wij het over (kunnen) hebben. Heb je zelf veel behoefte om over een bepaald item met andere ouders te praten? Laat mij dit dan op tijd weten zodat ik jouw vraag kan inplannen en kan voorbereiden.

Hou mijn website en FB in de gaten voor meer informatie, zoals data, de plaats en de link om je aan te melden, deze informatie volgt binnenkort.

Met warme groet, Nicole

www.nhbc.nl

 

Lees verder Geen Reacties

Elke ouder heeft het recht om van zijn kind te houden,
elk kind heeft
het recht dat er onvoorwaardelijk van hem gehouden wordt.

Referenties

 

In de afgelopen jaren heb ik veel ouders en verzorgers mogen begeleiden. Lees de ervaringen van een aantal van hen.

Lees verder