Ik zal haar in dit verhaal Inge noemen, maar ze heet natuurlijk anders.

Inge is een moeder die afgelopen winter en voorjaar een traject bij mij heeft gevolgd. Ze was blij met de handvaten en met onze gesprekken. De zaken die na beëindiging van het traject nog speelde waren zaken waarbij ik haar niet kan helpen. Dat ligt te ver buiten mijn expertise en ik heb mijzelf aangeleerd weg te blijven van zaken waar ik te weinig over weet.
We hebben nog wel steeds regelmatig app contact en ze houd mij op de hoogte van het reilen en zeilen bij haar thuis.

Ondanks het peloton hulpverleners wat haar en haar gezin omringd had ze toch iets van herkenning en erkenning nodig van andere ouders die doorgegaan zijn en nu doorgaan waar zij en haar man nu tegenaan lopen.

Facebook

En ja, daar is tegenwoordig facebook voor met alle eventueel besloten groepen waar je lid van kunt worden.

Vandaag kreeg ik een aantal appjes van haar, ze snapte het niet meer en was door haar benen gezakt.

Op haar vraag afgelopen week in deze groep aan de andere ouders, voornamelijk moeders, om hulp en inzicht te krijgen in de thuis situatie was ze zo verschrikkelijk naar beneden gehaald. Tot en met verschillende ingesproken berichten waar de honden geen brood van lusten.

Het lag allemaal aan haar en aan haar houding. Ze respecteerde niet dat haar kind iets anders nodig had dan zij wil of kan bieden. En wie had gezegd dat die diagnose van hun kind wel klopt, lag daar niet het probleem. Of erger nog maakt zij niet een probleem van iets wat geen probleem was. Dus misschien moest ze maar met zichzelf aan het werk in plaats van het op hun kind te projecteren.

Nu ken ik Inge ondertussen redelijk goed door alle gesprekken die we hebben gevoerd en alle appjes die heen en weer zijn gegaan.

Wat nooit gezegd of geschreven had mogen worden

En alles wat deze moeders dus zeiden slaat misschien op een ‘Janet’ of een ‘Veronica’ (ook deze namen kloppen niet hoor 😊) maar absoluut niet op Inge. En al sloeg het commentaar wel op ‘Janet’ of ‘Veronica’ dan nog mag je nooit zo los gaan om jouw gelijk te halen.
Maar dat is natuurlijk mijn mening. En in Nederland heeft iedereen tegenwoordig een mening die geventileerd mag worden, en ja daar vind ik wat van….

Ik heb het over Inge, een moeder die alles, let wel alles voor haar kinderen over heeft. Die weet uit haar eigen praktijk waar ze het over heeft. En die al jaren te veel ballen in de lucht aan het houden is. Daarvoor kwam ze uiteindelijk ook bij mij terecht.
Juist doordat ze zelf zoveel kennis heeft was er een blinde vlek ontstaan en twijfelde ze aan zichzelf. Die twijfel was weg gelukkig en ze zag weer dat waar ze voor kozen goed was. Goed voor hun kind!

Maar nu, nu is ze stuk. Ze weet niet meer of wat zij en haar man besloten hebben qua zorg voor hun kind nog klopt. Of ze misschien toch wel fouten maakt, naast de fouten die we allemaal maken in de opvoeding van onze kinderen. En wie  ontkent dat er fouten zijn gemaakt mag nu meteen zijn vinger opsteken.

Ach lieve Inge

Maar Inge, ze is zo verschrikkelijk gekwetst door alles wat er sinds een week speelt dat ze het nu niet meer weet.

En dat door een groep moeders op facebook die zich niet realiseren hoe makkelijk het is om anoniem alles maar te delen wat ze willen delen. Maar die ook als een kudde wolven op een zwakkere uit de groep zijn gedoken. En wat daar van het effect is op Inge, dat realiseren zij zich niet.

En natuurlijk ben ik wel een aanhanger van die besloten facebook groepen waarin mensen hun vraag kunnen delen. Waar ouders even de zorg van zich af kunnen schrijven en waar men met heel veel respect met elkaar omgaat. Ik volg ook sommige groepen en geniet altijd weer van de zorgzaamheid waarin men met elkaar omgaat. Hier kan ik soms ook mijn tips delen en nog steeds weer nieuwe inzichten krijgen. En dat is de kracht van zo’n groep.

Maar wat hier is gebeurd…. Ik denk dat deze ouders zich niet hebben gerealiseerd dat ze met hun commentaar Inge zo verschrikkelijk veel pijn hebben gedaan. En vooral haar zo diep hebben gekwetst.
Door zonder van het hele achterliggende verhaal op de hoogte te zijn, zijn ze gekomen met hun vernietigende commentaren.

Ze moeten zich schamen, diep schamen!

Fotocredits: Maaike van Amen