Over mij

Mijn verhaal

ADD had lang geen naam in mijn leven, tot ik het in 2009 ontdekte. Sindsdien heb ik eindelijk rust en balans gevonden in mijn leven. En dat gun ik jou ook.

Waar ik vandaan kom

Daar stond ik dan: niet alleen als partner van Hans en moeder van vier kinderen, maar ook als iemand die volledig verdwaald was in de dagelijkse chaos.

Ik heb álles geprobeerd om mijn leven op orde te krijgen: elke tip, elk advies. Maar toch voelde het alsof ik vastzat in een wervelstorm. Ik bleef denken: dit moet anders kunnen, maar ik had geen idee hoe.

En dat drie van onze vier kinderen ook ADHD hadden, maakte de chaos er niet bepaald minder op.

Plannen die in mijn hoofd zo logisch leken, vielen telkens in duigen. Opleidingen liepen op niets uit. Wat ik ook probeerde, het voelde alsof ik keer op keer faalde.

Toen ik eindelijk mijn ADD omarmde, viel alles op zijn plek. Het voelde als een openbaring: er was een manier en die had alles te maken met begrip en acceptatie.

Ik leerde mijn anders werkende brein begrijpen en vond manieren om ermee om te gaan. Het is niet langer een eindeloze zoektocht naar antwoorden. Ik ben niet langer die vrouw die altijd faalt. Ik weet nu wat ik nodig heb om mijn brein optimaal te laten werken. Na al die jaren lacht het leven mij toe en hoewel niet elke dag vlekkeloos verloopt, is er zoveel meer rust en balans dan ooit tevoren.

Voor wie ik er ben

Ik werk met volwassenen zoals jij, die zich telkens weer verliezen in de dagelijkse chaos van werk, gezin en verplichtingen.
Volwassenen die, net als ik vroeger, het gevoel hebben dat ze constant achter de feiten aanlopen en hunkeren naar rust en overzicht.

Maar vooral ook naar volledige zelfacceptatie. ADHD verdwijnt namelijk niet, maar ermee leren omgaan is echt mogelijk.
Voor mij draait ADHD niet om ‘genezing’, maar om acceptatie en het vinden van manieren die voor jóu werken.

Waar ik nu sta

Trots kunnen zijn op jezelf ook op de dagen dat het niet vlekkeloos gaat dat gun ik jou met heel mijn hart.
Voor mij heeft het leven weer kleur. Ik geniet van de kleine dingen, zonder dat ik de goedkeuring van anderen nodig heb.
Ik leef volgens mijn eigen normen en waarden, en dat voelt zó bevrijdend.

Vroeger? Als iemand zei: “Spring,” vroeg ik meteen: “Hoe hoog wil je dat ik spring?”
Maar nu? Nu vraag ik niemand meer om toestemming.
Ik spring alleen als ik het zélf wil. Of ik blijf lekker staan en dat is ook helemaal oké.

Als je mij zou kennen zou je weten dat:

• Koken is een van mijn passies. Niet zomaar koken, maar echt uitgebreid, met veel liefde en aandacht, en dan het liefst Italiaans. Onze eettafel is niet voor niets bijna drie meter lang. Er moet genoeg plek zijn voor iedereen die me dierbaar is. Samen eten, lachen en praten, daar krijg ik energie van.
• Mijn hond Wietje, een eigenwijze beagle, zorgt ervoor dat ik elke dag naar buiten ga. Weer of geen weer, het is mijn moment om alles los te laten en weer op te laden.
• Blijven leren zit in mijn aard. Niet alleen als coach, maar ook als mens. Ik heb een Amerikaanse opleiding tot hypnosetherapeut gevolgd aan de ICBCH. Daarnaast lees ik veel over ADHD en autisme, maar ook gewoon voor de lol. Vaak meerdere boeken tegelijk, want ja, zo werkt mijn hoofd nu eenmaal.
• Reizen zonder snelwegen is mijn motto. Ik rij ze niet, maar ik kom overal.
  Lukt het niet met de auto, dan neem ik het openbaar vervoer. In de trein kan ik me heerlijk ontspannen, altijd met een boek bij de hand.
• Festivals zijn mijn favoriete uitjes, en het 5 mei festival in Zwolle is een hoogtepunt. Het luidt voor mij het begin van de zomer in.
• Zingen doe ik verschrikkelijk graag, maar ook verschrikkelijk vals. Daarom zing ik het liefst in de auto, waar niemand me hoort.
• In de zomer trekken Hans en ik er met ons oude caravannetje op uit. Zonder plan, zonder stress. We zien wel waar we uitkomen. Dat is voor mij de ultieme vrijheid.
• Als ik thuis ben, vind je me vaak op de bank met een haakwerk of een goed boek. Zo vind ik mijn rust na een drukke dag.

Ik wil nu een afspraak maken.