Als mensen voor een kennismakingsgesprek bij mij komen noem ik vaak een aantal onderwerpen op met de vraag of ze zich daar in herkennen. En bij haast elk onderwerp schudden ze dan ‘Ja’,

En daarna volgt vaak: “Dat ben ik. Zo denk ik echt”.

Een van de dingen die ik dan altijd benoem is het negatieve zelfbeeld. Ik heb nog bijna geen cliënten gehad die daar geen last van hadden. Sterker nog die daar niet door belemmerd werden in hun leven. Zowel privé als zakelijk.

En die negativiteit benoemen ze dan als lui, ongeorganiseerd, nooit goed genoeg en een voortdurende teleurstelling voor hun omgeving of voor zichzelf.

Ik zie dat heel anders

Jaren lang hebben mijn cliënten allemaal dingen gehoord, en dit begint al in hun vroege jeugd, over dingen die zij voor hun gevoel niet goed deden.

Hierbij kan je denken aan die hele kleine opmerkingen als:
‘ Je zou jouw kamer opruimen maar hebt het weer niet gedaan? ’
‘ Ik had gezegd dat we om zes uur zouden eten, waarom ben je alweer te laat?’
‘ Waar zijn jouw voetbalschoenen nu weer gebleven, je bent ook altijd alles kwijt.’
‘Je wist toch dat we vandaag naar oma zouden gaan, hoe kan je dan een afspraak maken?’

Het zijn allemaal kleine opmerkingen maar die gaan allemaal ongefilterd in onze rugzak. Ik ben een beelddenker en zie nu dus allemaal mensen lopen met een rugzakje op 😅.

Doordat onze filters vaak anders werken komt veel informatie harder binnen en blijft die ook langer hangen.
Maar al deze kleine opmerkingen slaan wij dus op naast de echte grotere opmerkingen die we dagelijks horen.

Niet één opmerking is het probleem. Maar duizenden opmerkingen gedurende een leven wel.
En dit zorgt voor die te volle rugzak.

Veel volwassenen met ADHD of autisme ontwikkelen hierdoor een negatief zelfbeeld zonder dat ze zich realiseren waar dat vandaan komt.

Is jouw negatieve zelfbeeld echt van jou?

Maar klopt dit beeld wel of is dit wat wij ons zelf vertellen en ook nog eens jaren in stand houden? Misschien is het tijd om jezelf een andere vraag te stellen.

Is dit werkelijk hoe jij bent?

Of kijk je al jaren naar jezelf door de bril van een rugzak die steeds voller is geworden?

Het verdrietige is dat veel volwassenen met ADHD of autisme uiteindelijk zelf gaan geloven wat ze jarenlang hebben gehoord.
Niet omdat het waar is.
Maar omdat ze het zo vaak hebben gehoord dat het als waarheid is gaan voelen.

Misschien herken je jezelf in dit verhaal. Misschien herken je voor het eerst waar dat negatieve zelfbeeld vandaan komt.
En misschien ontdek je nu dat er een verschil is tussen wie jij bent en wat je jarenlang over jezelf bent gaan geloven.

Is jouw negatieve zelfbeeld wel echt van jou of neem je nu de stap om hier mee aan de gang te gaan?

Wil je onderzoeken waar jouw negatieve zelfbeeld vandaan komt en hoe je hier anders mee om kunt gaan?
Plan dan hier een kennismakingsgesprek.

Zie ik jouw aanvraag voor dat gesprek binnenkort in mijn mailbox?

Je hoeft het niet langer alleen te doen.

Liefs, Nicole ❤️

Fotocredits: Danielle