Mijn printer is hard aan het werk voor mijn nieuwe cliënten.
Vorige week had ik vier kennismakingsgesprekken. Met één van hen heb ik besloten om geen traject te starten.
Het was een sympathieke man van begin 50. Er was zeker een klik. Dat was het probleem niet. Het probleem was dat hij bij mij geen reflecterend vermogen liet zien.
De reden waarom zijn leidinggevende coaching had voorgesteld werd door hem compleet gebagatelliseerd. “Het viel allemaal wel mee” vond hij. “De directie maakte het groter dan nodig was.” En geloof me, het was best groot, in mijn ogen dan.
In eerste instantie maakte ik een vervolgafspraak. Later die dag besefte ik iets belangrijks. Iemand moet coachbaar zijn. En volgens mij was hij dat niet.
Ik heb mijn contactpersoon bij HR gemaild met mijn onderbouwing. Daarna heb ik hem zelf ook een mail gestuurd, met haar in de cc. Dat vond ik niet makkelijk. Maar coaching vraagt inzet van twee kanten. Anders werkt het niet. Niet voor mij. Niet voor hem.
Wat betekent coachbaar zijn?
Niet iedereen kan door mij geholpen worden. Iets wat ik jarenlang wel hoopte.
Coachable zijn betekent voor mij dat iemand bereid is om te kijken naar zijn eigen aandeel. Dat iemand nieuwsgierig durft te zijn naar zijn gedrag. Dat iemand verantwoordelijkheid wil nemen.
Zonder reflectie geen groei.
Zonder motivatie geen verandering.
En zeker bij ADHD coaching voor volwassenen is dat essentieel. Inzicht krijgen in patronen vraagt moed. Soms ook het erkennen van pijnlijke dingen.
Kennismakingsgesprek bij ADHD coaching
De andere drie mensen die op kennismakingsgesprek kwamen starten binnenkort met hun traject.
Mijn printer draait overuren. Welkomstkaartjes zijn verstuurd. Mappen worden samengesteld. Ik heb er zin in.
Alle drie hebben ze ADHD. En alle drie hebben ze een compleet ander verhaal. Andere levensvragen. Andere worstelingen.
Dat blijft me fascineren. ADHD is nooit een standaard verhaal.
Waarom ik niet iedereen een aanbod doe
Niet iedereen die zich aanmeldt krijgt automatisch een aanbod.
Normaal voel ik tijdens het gesprek al of een traject meerwaarde gaat hebben. Voel ik dat niet, dan volgt er geen voorstel. Wat afgelopen week gebeurde was nieuw voor mij. Eerst ja zeggen. Daarna voelen dat het niet klopt.
Maar ik heb geleerd naar mijn gevoel te luisteren. Dat klopt eigenlijk altijd.
Een keer eerder besloot ik halverwege een traject het resterende bedrag terug te betalen. Iemand was gestuurd door zijn partner en vond zelf dat het wel goed ging. Dan kun je praten wat je wilt, maar dan komt er geen beweging.
Werken met mensen die gemotiveerd zijn
Beslissen met wie ik wel en vooral niet werk is één van de grote voordelen van een eigen praktijk.
Ik werk met mensen die mij energie geven. Daardoor kan ik mijn energie volledig teruggeven. Elk gesprek is intens. De verhalen. De tranen. De inzichten. Ik blijf het bijzonder vinden.
Na bijna zeventien jaar eigen praktijk voelt elke werkdag nog steeds als een cadeautje.
En ja, er zijn veel coaches. Duurdere coaches. Goedkopere coaches. Coaches met een rits opleidingen. Coaches die het vooral fancy vonden om een praktijk te starten.
Maar uiteindelijk kiezen mensen voor kwaliteit. Voor ervaring. Voor iemand die durft te zeggen: dit past niet.
Ben jij klaar voor ADHD coaching?
Wil jij kennismaken en onderzoeken of we bij elkaar passen? Of ik degene ben die jou kan helpen groeien met jouw diagnose ADHD?
Dan ben je welkom om een kennismakingsgesprek in te plannen.
We zijn zoveel meer dan onze ADHD. Maar pas als we begrijpen wat die vier letters betekenen, kunnen we ons leven echt omarmen.
Voel je welkom.
Liefs,
Nicole ❤️