Binnen vijf minuten staan de tranen in haar ogen. Nog een paar minuten later lopen ze over haar wangen.
Ze voelt zich zo gezien door mij zegt ze. Gezien en gehoord.

Iets wat bij haar vorige hulpverleners, ja ze heeft er al een aantal gehad, nooit het geval was.
Iedereen kwam wel met tips en trucs maar deze waren absoluut niet inzetbaar in haar gezin met een dochter met autisme.
Het waren tips voor kinderen zonder een diagnose die door een moeilijke periode gingen door externe omstandigheden.

Maar er was nagenoeg niets wat zij kon inzetten in haar gezin. En als ze dan na een aantal weken weer terug kwam kreeg ze zelfs te horen dat ze beter haar best moest gaan doen.
Dat op deze manier, met haar instelling het natuurlijk niet ging werken.
Het had haar huiverig gemaakt om opnieuw hulp te zoeken, bang dat het toch weer niet zou gaan werken.
Wat wist de gemiddelde praktijkondersteuner nou van autisme af had ze zichzelf soms afgevraagd. Of lag het dan toch echt aan haarzelf? Iets wat ze eigenlijk langzaam was gaan denken

En toen op een ochtend, lamlendig hangend op de bank, was ze op facebook mijn pagina tegengekomen. Wat ik daar schreef resoneerde wel echt bij haar. Zo erg dat ze toch de stap naar het vragen om hulp durfde te maken.

Daarom zat ze afgelopen week tegenover mij op kantoor.
Ik zag haar en begreep haar. Ze kreeg de erkenning en herkenning dat het gewoon soms echt wel zwaar was en dat ze best wel mocht huilen. “Dit doe ik normaal nooit waar anderen bij zijn hoor.”

Ze heeft het vertrouwen terug dat ook in hun situatie echt wel dingen te veranderen zijn ten positieve. Ze realiseert zich ook dat het waarschijnlijk hard werken wordt, voor haar dan. Dat heb ik wel duidelijk uitgelegd maar ze gaat er voor.

Ik heb vanochtend de map vast voor haar klaar gemaakt, die krijgt ze volgende week als ze voor het eerste gesprek komt mee.
En dat klaar maken van de map voelt voor mij altijd als het klaar maken van een kadootje 🥰

Ze kijkt er naar uit om te beginnen mailde ze mij vanochtend nog even. Ze heeft al weer een klein beetje energie terug gekregen, alleen al door dat ene korte gesprek met mij.

Ook bij hun zal het gezin langzaam maar zeker weer iets meer gaan worden hoe zij het zich altijd voor ogen had gehad voordat alles zo verschrikkelijk verkeerd begon te gaan.

En ik, ook ik kijk er naar uit om er voor te zorgen dat zij weer die moeder, partner en vrouw wordt die nu nog diep verscholen ligt onder al haar verdriet.

Wil jij ook een keertje met mij sparren en tips krijgen die jou en jouw gezin verder helpen? Maak dan een afspraak met mij in mijn digitale agenda.
En je hoeft daarna echt geen coachtraject af te nemen hoor.
Als ons gesprek jou weer dat kleine beetje energie geeft om jouw dag weer goed af te sluiten geeft is dat voor mij helemaal oké.

Maar wil je op een andere manier bekijken wat ik je kan bieden aan tips die ook jij meteen kunt gaan inzetten in jouw gezin meld je dan hier aan voor de gratis masterclass die ik op 30 mei ’s avonds om acht uur geef via zoom.

Zitten we niet echt tegenover elkaar bij mij op kantoor maar dan nog is deze masterclass zeer waardevol volgens andere ouders die eerder een masterclass van mij hebben gevolgd.
Dus ben je opzoek naar handvaten en wil jij weer leren om grenzen aan te geven meld je dan nu vast aan.

Hieronder staan een paar reacties van andere ouders die eerder bij mij een masterclass hebben gevolgd:

‘Ik heb dit als heel prettig ervaren. juist door de herkenning.’

‘Heb heel wat om over na te denken. Ik dank je voor je workshop….het scheelt om te weten dat we niet alleen zijn.’

‘Dank je wel Nicole, dank voor je indringend verhaal. Het heeft mij geraakt.’

‘Heel herkenbaar wat je besproken hebt.’

‘Wat een herkenning, alleen al dit horen is zo fijn. Ik ben niet alleen in dit.’