Ik wil het vandaag het met je hebben over hoe jij kunt zorgen dat jij weer de energie terug kunt krijgen die je langzaam kwijt bent geraakt. Die energie is tussen je vingers doorgeslipt zonder dat je dat in de gaten had.

Je hebt gelukkig hopelijk nog wel de energie om dit bericht te lezen maar hoeveel heb je nog over voor alle andere dingen die je dagelijks op je bordje krijgt.
Als je nu kijkt naar jouw vroegere ik, herken jij jezelf nog wel? Kom je nog toe aan alles wat je leuk vond. Ga je nog met vriendinnen stappen of ben je daar eigenlijk al een aantal jaren, hoelang eigenlijk wel niet, mee gestopt.

Heb je voldoende over om een keer weer uitgebreid te koken gewoon omdat koken een ontspanning voor je was vroeger. Of loop je in de supermarkt en ben je geneigd om maar een aantal kant en klaar maaltijden in je karretje te gooien. Niet dat er iets mis is met kant en klaar maaltijden maar vroeger moest je hier toch niet aan denken.  Jij en kant en klaar was toen toch echt een no go😊.

Maak jij nog tijd vrij om samen met jouw kind op woensdagmiddag koekjes te bakken? Of ligt dat niet aan gebrek aan tijd maar meer aan jouw gevoel om weer wat te moeten. Iets moeten waar je al moe van wordt als je er aan denkt.

En ja dat is heel erg langzaam gebeurd waarschijnlijk. Je stond niet vanochtend op met het idee : “Ik ben nu mijn energie kwijt.”
Nee die energie is heel langzaam en zonder dat jij daar erg in had uit je weggevloeid. Elke dag een beetje meer. Net zolang tot je op een ochtend wakker werd en eigenlijk je bed niet meer uitkwam.

En dit bovenstaande verhaal schrijf ik eigenlijk ook en misschien wel vooral over mijzelf.
Ik was op een moment een schim van de oude Nicole.
Weggaan met vriendinnen deed ik niet meer, niet alleen een heel weekend maar zelfs geen avondje.

Ik weet nog dat vier van mijn vriendinnen een lang weekend naar Amsterdam gingen en ik afhaakte. Dat werd niet gewaardeerd en zeker niet begrepen door ze. En ik?
Ik voelde mij dat weekend heel erg zielig eigenlijk, ik was zo graag mee gegaan maar het lukte gewoon niet.

Niet alleen het weggaan aan sich, daar had ik de energie absoluut niet meer voor maar ook het niet weg kunnen gaan bij ons gezin.
Dat gezin draaide niet als ik niet thuis was. In ieder geval dat is wat ik dacht en voelde. Maar ook wat ik terug kreeg van mijn andere kinderen. De strijd die thuis haast dagelijks gevoerd werd was te intens voor ze.

Ook die ontspannen vrouw met een grote liefde voor koken was ondergesneeuwd, het is dat er toen nog weinig kant en klaar maaltijden verkocht werden en ik dus wel moest koken maar anders…
Vrienden thuis uitnodigen voor een borrel lukte nog maar mondjesmaat. En ook die afspraken werden op het laatste moment vaak nog afgezegd als ons kind het niet trok.

Wat ik wel of juist niet deed, ik voelde mij altijd schuldig. Schuldig naar iedereen behalve naar mij zelf. En dat terwijl ik al lang niet langer meer was wie ik altijd was geweest.

Dus ik weet echt wel waar ik het over heb als ik vertel over energie die weglekt zonder dat je er erg in hebt. Ook bij mij was dat een zeer langzaam proces geweest tot dat ik opeens niet meer van die stoel aan de eettafel afkwam ‘s ochtends.

Misschien herken jij je in het bovenstaande verhaal en dus eigenlijk een klein beetje in mijn verhaal.
En echt je hoeft niet zo ver te zakken als ik indertijd deed hoor. Sterker nog, liever helemaal niet want dan is de weg omhoog niet makkelijk te beklimmen. Maar als het je is gelukt om in ieder geval tot hier te lezen heb ik een mooi gratis aanbod voor je.

Op 7 maart geef ik  ’s avonds om acht uur een masterclass, speciaal voor ouders van kinderen met autisme of AD(H)D maar eigenlijk voor iedereen die voelt dat er nu iets moet veranderen.
Iedereen die weet dat doorgaan op deze manier niet helpend is. Dus als jij voor jezelf of voor iemand anders denkt dat deze avond zinvol is meld je dan aan via de volgende link: https://www.nhbc.nl/masterclass/

Ik mail je dan vlak voor we beginnen de zoomlink zodat jij er bij kunt zijn.

Wat andere ouders schreven nadat ze een eerdere masterclass hebben gevolgd:

  • Ik heb dit als heel prettig ervaren. Juist door de herkenning.
  • Dankjewel voor je persoonlijke verhaal.
  • Ik voel mij ook wel emotioneel nu ik dit zo hoor.
  • Dank je wel Nicole. Ik herken veel in je 3e kind!
  • Mooi mens ben je, prettige stem! Dank voor je tijd en energie!
  • Dank je wel Nicole, dank voor je indringend verhaal. Het heeft mij geraakt.
  • Dank je wel voor de sessie en ik ga van mezelf ook een glazen bal maken.

Liefs, een knuffel en wie weet tot maandagavond 7 maart om acht uur,

Nicole

PS: Ik geef deze masterclass via zoom, dit is een veilige omgeving. Jouw gegevens komen alleen bij mij terecht en bij niemand anders. Tijdens de avond kan jij jouw camera uitzetten maar dat hoeft natuurlijk niet. Je kunt zelfs via een ‘verzonnen’ naam inloggen waardoor jouw privacy gewaarborgd blijft.
Eventuele vragen aan mij kan je ook in de privé chat stellen zodat andere deelnemers niet weten dat die specifieke  vraag van jou komt.
Dit alles om jouw gevoel van veiligheid zoveel mogelijk te waarborgen.
Ik weet namelijk uit mijn eigen ervaring dat het delen van je sores niet altijd makkelijk is.
Vooral niet in een groep met onbekende mensen.
We zijn toch altijd bang voor het oordeel van de anderen.

Fotocredits: Maaike van Amen