“Hey Nicole wat fijn dat jij mij elke week tips geeft in jouw blogs en verhalen. Maar eigenlijk helpen ze toch onvoldoende in mijn situatie. Ik probeer ze allemaal wel toe te passen maar dat werkt niet goed voor mij merk ik. Wat kan ik nog beter doen zodat ik zelf niet langer het gevoel heb aan ons gezin onder door te gaan? Wil je alsjeblieft in jouw komende blogs specifieker in gaan op mijn gezin? Ik loop namelijk vast  met onze dochter van 10 jaar en eigenlijk nog meer met mijzelf in onze situatie. En nu geef jij elke week duidelijk gerichte tips aan ouders die bij jou komen. Kan je dat ook voor mij doen?”

En hierna volgde zeer uitgebreid haar eigen thuis situatie en haar problemen die ze hierin tegenkwam. En dat zijn er best veel, zoveel dat ook ik even mij afvroeg hoe zij dit volhoudt en waar haar draagkracht stopt. Wanneer is het voor haar genoeg en wanneer gaat ze keuzes maken die absoluut niet makkelijk zijn. Keuzes die wel noodzakelijk zijn.
Niet alleen voor haar gezin maar vooral voor haarzelf. Als zij het op een gegeven moment niet meer volhoudt gaat haar hele gezin mee in het putje van de wanhoop en het verdriet.

Maar even terug naar haar vraag

Maar deze mail zat afgelopen weekend dus in mijn inbox, ik weet niet precies wat deze moeder nu van mij verwacht. Wil ze dat ik heel erg specifieke tips alleen voor haar met iedereen ga delen. Wil ze dat ik haar in front van iedereen die meeleest ga vertellen wat ik denk en vind.
Dat lijkt mij toch niet handig, niet voor mij maar vooral niet voor haar. En ik snap de schaamte om toe te geven dat jouw leven zo anders loopt dan je had gehoopt. Dat jij je soms afvraagt of jij echt wel die moeder bent geworden die je had willen zijn maar kom op.
Die vragen ga ik toch echt niet beantwoorden in een blog wat door veel meer mensen wordt gelezen dan deze moeder zich realiseert.

Al mijn verhalen

Alle verhalen die ik schrijf over de ouders die ik coach zijn zo verschrikkelijk anoniem gemaakt dat niemand zich hier nog in kan herkennen. En dat kan en mag ook niet anders.
Ik wil ook mijn verhaal, wat ik ook echt heb, toch ook niet zonder mijn toestemming gedeeld hebben op social media.
En als ik er zo in sta dan kan ik toch niet deze moeder via een blog op al haar vragen antwoorden?

Ook mijn gezin heeft recht op privacy

Zelfs vorig week maandag tijdens de masterclass hadden de meeste ouders hun camera uitstaan omdat dit toch een gevoel van privacy geeft. En ik betwijfel of andere ouders begrepen wie er achter de initialen zaten van deze en gene. Eigenlijk weet ik zeker van niet omdat het soms voor mij zelf even nadenken was wie er aanwezig was. En dat terwijl ik ze zelf in de zoom meting heb binnengelaten. Ook mijn jongste zoon, die mij hielp door gewoon aanwezig te zijn was kwam die avond niet in beeld. Dat heet privacy!

En dan zou ik in een blog haar verhaal delen. Ik kan dit niet en dat heb ik haar ook gemaild. Ze heeft nu met mij een afspraak gemaakt voor een gratis gesprek van 30 minuten. Hierin kan ik haar wel heel gericht helpen met alle zaken waar zij in vast loopt thuis.

Als jij ook een keer met mij wilt praten over jouw eigen situatie, en dan echt praten en niet per mail vragen stellen zodat ik die kan verwerken in een blog, maak dan een afspraak met mij.

Ons gesprek voeren we of fysiek op kantoor in Zwolle of per Skype. En ik merk sinds corona dat gesprekken via Skype even waardevol zijn als de gesprekken bij mij op kantoor. Alleen moet je dan zelf voor de thee en de zakdoekjes zorgen.  https://www.nhbc.nl/contact/

Kleine verhaaltjes hoor ik overal en in elk gesprek

En ja uit ons gesprek haal ik heel misschien weer hele kleine verhaaltjes die ik hier met jullie deel. Maar dusdanig dat jij jezelf hier niet eens in herkent en zo hoort het ook.

Dus hoe duidelijk moet ik eigenlijk nog zijn. Nee ik zal nooit over een specifiek gezin of over een specifieke situatie schrijven. Wat hier op kantoor aan mij verteld wordt blijft hier aan deze tafel en in dit kantoor.
En alleen dan, als ik denk dat ik er andere ouders mee kan helpen wordt er een verhaal verteld.
Een verhaal dat is opgebouwd uit veel verhalen en veel gesprekken. En ik deel dit echt alleen als het mijn eigen toets der kritiek kan doorstaan.

 

5 oktober geef ik trouwens ’s avonds om acht uur weer een masterclass voor ouders van kinderen met autisme of AD(H)D. je kunt je al vast aanmelden via de volgende link:

https://www.nhbc.nl/masterclass/

Fotocredits; Maaike van Amen