Ben jij ook zo moe als jij ’s ochtends wakker wordt en vraag jij je dan af hoe je de dag door moet komen.

Dit is wel het geval van Anja, de moeder die ik maandag sprak via zoom. Slapen gaat absoluut niet goed door de zorgen die elke nacht op haar netvlies verschijnen en haar energie is ze al jaren kwijt.

Ze weet vaak niet meer wat ze nog moet doen om alle ballen nog in de lucht te houden. Het zijn gewoon veel te veel ballen waar ze dagelijks mee moet jongleren.

Maar hoe ze hier mee moet omgaan weet ze niet meer.
En eigenlijk heeft ze ook geen fut meer om dat nog uit te zoeken. Eigenlijk wil ze niet meer opstaan ’s ochtends en hoopt ze op een dag wakker te worden als haar kinderen het huis uit zijn.

En dit verhaal komt uit de mond van een moeder die echt ontzettend veel van haar kinderen houdt.
Die bewust ervoor heeft gekozen om ook een derde kind te krijgen. Die een groot gezin altijd als ideaalbeeld voor ogen heeft gehad.
Dat gezin waarmee ze in het weekend koekjes zou gaan bakken en in de vakantie mee zou gaan picknicken.
Maar er worden geen koekjes meer gebakken en niet langer gepicknickt.
Niet meer, ze kan niet meer, het is op.

Voor haar gevoel zijn de ballen die ze normaal al in de lucht moest houden de laatste tijd opeens verveelvoudigd.
Wij hebben samen gekeken naar wat zij nu, op dit moment nodig heeft. Maar vooral ook welke ballen nu minder belangrijk moeten zijn.
Niet mogen maar moeten zijn, omdat ze het in én met haar gezin anders niet gaat redden.
En dit gevoel, dat ze het niet langer aankan, is haar vorige week opeens overvallen, tot toen redde ze het nog net.
Maar nu niet meer. Ze is op, het is klaar.

En weet je, ik snap haar zo goed. Ook ik wist het indertijd niet meer. Ik faalde voor mijn gevoel continu als moeder omdat ik zo moe was dat ik werkelijk niets meer gedaan kreeg.
Alles was even zwaar en de sjeu van mijn leven was volkomen weg. Nu nog steeds als ik slecht slaap komt die tijd weer langs spoken.
De tijd dat ik niet langer de moeder maar ook niet langer de vrouw, de Nicole kon zijn die ik wilde zijn. Terugkijkend zijn het zoveel verspilde jaren geweest, jaren die ik nooit meer over kan doen maar die ik ook nooit meer volledig van mijn netvlies kan krijgen.

Richting het douche putje, die kant dreef ik langzaam op

Heb jij het gevoel dat jij nu echt meer nodig hebt om niet onderuit te gaan. Om er voor te zorgen dat alle ballen in de lucht blijven? Om te kijken op welk vlak je best een tandje langzamer mag draaien waardoor jouw energie niet door het putje wegspoelt.
Want je weet echt heel erg goed dat als jij het niet redt, ook jouw hele gezin mee gaat richting de afgrond.

Wil jij daarom graag hulp? Misschien wel van mij, juist nu, vooral nu?
Wil je niet langer afwachten in de hoop dat het morgen of desnoods overmorgen beter gaat.
Maar als je eerlijk naar jezelf inde spiegel kijkt weet je heel goed dat als jij niet verandert er niets gaat veranderen.
Modder je nog langer door of maak je nu een afspraak voor een gratis gesprek van 30 minuten met mij.

Ik help je om jouw grenzen te herontdekken, beter voor jezelf te zorgen maar ook hoe jij jouw taak als opvoeder weer terug kunt pakken zodat jij weer kunt houden van jouw kinderen en van jezelf.
En ook over al die ballen die je gelijktijdig in de lucht moet houden gaan we het hebben. Want echt dat kan niemand!

Als je ook de behoefte hebt aan een gesprek (via de gratis videoverbinding) via zoom dan kan jij je heel eenvoudig aanmelden via de volgende link https://www.nhbc.nl/contact

Of plan hier meteen zelf een afspraak in mijn agenda.

Wij kijken dan samen wat jij nu nodig hebt om weer te mogen genieten van jouw kind. Maar vooral ook om de rust in jezelf terug te vinden.

Je hoeft het namelijk niet langer alleen te doen!

Misschien heb jij geen specifieke vragen of onderwerpen waar je nu graag meer over wilt weten dat kan natuurlijk ook.
In dat geval hoop ik dat jij mijn blog met ‘plezier’ en herkenning blijft lezen.

 

Met lieve groetjes,

Nicole

Fotocredits: Maaike van Amen