Er was een tijd dat ik mezelf begon te verstoppen. Al op jonge leeftijd – rond mijn negende – veranderde dat vrolijke meisje dat de wereld wilde ontdekken in iemand die stil werd en zich terugtrok.
Ik merkte dat ik soms te veel was, te intens, en dat maakte dat ik me liever op de achtergrond begaf. Alleen bij de mensen bij wie ik me veilig voelde, durfde ik nog die blije blik te laten zien.
Als kind was ik energiek, creatief en druk – iets wat ik altijd als een gave heb gezien, ook al leek mijn omgeving er soms anders over te denken.
Vooral mijn moeder wist niet goed wat ze met al die energie aan moest.
Ik herinner me nog hoe ik me voelde op het moment dat zij zei dat het maar goed was dat ik niet de tweeling was geworden die ze had verwacht.
Voor mij betekende dat: door geen aandacht te vragen was toen de enige manier om geen afwijzing te riskeren.
Onlangs zat ik met een klant, ze is 25 jaar, aan tafel die me zo deed denken aan mijn eigen verleden.
Ook zij stopte op een bepaalde leeftijd met zichzelf te laten zien.
Ze was altijd te veel, te druk, te aanwezig – en toch voelde ze zich nooit goed genoeg. Niet voor haar ouders, familie of leraren.
Die vroege afwijzing zorgde ervoor dat ze haar stem niet meer durfde te laten horen.
Soms probeerde ze, toen ze nog jonger was, dit te compenseren door het laatste woord te willen hebben of om discussies aan te gaan, maar op den duur bleek dat ook geen gezonde strategie te zijn.
Dus is ze toen maar gestopt met zichtbaar zijn.
“Als ik niets zeg kunnen ze mij ook niet kwetsen. Als ik niets doe, doe ik ook niets fout.”
Ik zie zo vaak dat er nog heel veel volwassenen zijn die vastlopen in deze oude denk patronen.
Ze hebben jarenlang binnen de, door de buitenwereld, opgelegde lijntjes geleefd, omdat zij dachten dat zij op die manier geen afwijzing zouden ervaren.
Maar zo lang doorgaan is uiteindelijk te zwaar voor iedereen.
Het breekt je!
Zelf heb ik geleerd mijn stem weer te verheffen. Ik ben gaan staan voor wat ik belangrijk vind en ben minder gaan pleasen, zodat ook ik gezien werd.
En weet je wat? Als je zichtbaar bent, kan je ook echt gezien worden. Dat is de sleutel tot echte zelfexpressie en persoonlijke groei.
Ik help je graag om jouw zorgen en behoeften uit te spreken, zodat jij – net als iedereen – gezien mag worden. Jij verdient het om gehoord te worden en om jezelf te laten zien, zonder angst voor afwijzing.
Wil je samen werken aan jouw zichtbaarheid en zelfvertrouwen?
Wil jij leren dansen in de regen?
Plan dan een afspraak met mij.
Onthoud: hulp vragen is geen schande, het is een moedige stap naar een leven waarin jij straalt.
Liefs,
Nicole ❤️
En dat meisje op de foto? Dat ben ik 😘