“Hoe los ik de ruzies tussen mijn partner en mijn kind op?”
Dit is een van de vragen die ik regelmatig krijg van ouders. Deze vraag staat trouwens, naast andere mij gestelde vragen, ook op mijn website maar daar leest niet iedereen. Vandaar dat ik hem hier nog een keer deel.
‘Ik vind het moeilijk om altijd scheidsrechter te zijn tussen mijn partner en mijn kind als ze ruzie hebben. Ons kind heeft ADHD en een vorm van autisme.
Het is moeilijk om te zien dat ze elkaar niet begrijpen. En het voelt loodzwaar als ik betrokken word in de ruzie en een kant moet kiezen.
Of dat er van mij verwacht wordt dat ik de ruzie oplos. Ik doe het nooit goed immers en zo ontstaan nieuwe ruzies. Hoe los ik dit op?’
Een ruzie tussen ouder en kind is altijd beladen, ongeacht de oorzaak. Je voelt het in het hele huis. Het dendert door de fundamenten van de ouder/kind relatie.
Uit eigen ervaring kan ik zeggen dat klem zitten tussen 2 partijen zwaar en frustrerend is.
Met een kind met AD(H)D en/of autisme is er immers al genoeg aan de hand zonder die ruzies.
Ze maken je machteloos. En de oplossing naar een thuis situatie zonder ruzies ligt niet direct voor de hand.
Eigenlijk kun je maar een ding doen…
Stap er tussen uit
Jij hebt je eigen ideeën en soms stroken die niet met die van je partner.
Het is echter niet de bedoeling dat één ouder voor scheidsrechter speelt bij elke ruzie tussen de andere ouder en het kind.
Jouw partner mag dit dan ook niet van jou verwachten: in een ruzie tussen ouder en kind is de ouder de volwassenen en daarmee de verantwoordelijke. Ook als jouw kind al richting volwassenheid gaat. De ouder is verantwoordelijk om juist met de ontstane situatie om te gaan.
Leg die verantwoordelijkheid om de situatie zelf op te lossen dan ook bij je partner.
Je geeft bovendien naar zowel je partner als je kind een verkeerd signaal af wanneer jij je als tussenpersoon opstelt. Bedenk wat er gebeurt wanneer jij er niet bent om hun conflict op te lossen.
Stap uit de ruzie. Bespreek eventueel op een later tijdstip met je partner hoe jij tegen de situatie aankijkt. En geef, mits hij (of zij) daarvoor openstaat, een paar tips waarmee hij de situatie zelf oplost.
Een voorbeeld van een klant
Een echtpaar dat ik begeleidde had altijd onderling problemen over hoe hij reageerde op hun dochter. Vooral op haar gebruik van social media.
Ik heb haar toen aan hem laten vertellen wat het voor haar betekende als zij altijd tussen 2 vuren inzat. Ze wilde haar man niet afvallen waar de kinderen bij waren. Maar aan de andere kant vond ze hem te streng gezien de leeftijd van hun dochter, een meisje van 15 jaar.
Ze hebben nu samen afspraken gemaakt, waarbij zij zich beide goed voelen. Die afspraken spraken ze door met hun dochter.
Het feit dat haar vader haar ‘eindelijk’ serieus neemt, betekent al heel veel voor dit meisje.
Nu blijft moeder uit het conflict, wat natuurlijk nog regelmatig ontstaat. En vader kijkt aan de hand van de afspraken of zijn houding nog klopt.
Veranderen de ruzies niet of worden ze erger? Zoek dan hulp ,bijvoorbeeld in een 30 minuten gesprek met mij, om escalatie op termijn te voorkomen.
In het e-book ‘Hé, ik ben er toch ook nog’ staan tips hoe jij voor nu alvast beter voor jezelf kunt gaan zorgen.
Alle anderen vragen en natuurlijk mijn antwoord kan je hier lezen.
Lieve groetjes, Nicole