Als ze zich voor ons tweede gesprek aanmeld via zoom mis ik de sprankeling in haar ogen.
Bij onze vorige afspraak was ze moe geweest van alle zorgen rondom hun kinderen. De thuissituatie en corona hadden haar veel zorgen gegeven maar de sfeer tijdens dat gesprek was anders geweest.

Ze begint te huilen. Niet zachtjes maar diep van binnen uit met veel tranen. Er komt zoveel verdriet naar boven, en dat is schijnbaar heel erg hard nodig. Eindelijk mag ze van zichzelf huilen en alle emoties los laten. Ze mag voor het eerst rouwen over de situatie waarin zij leeft.

Lange zware maanden

Het is zo moeilijk geweest al die afgelopen maanden. Thuis liep het gewoon niet lekker. Met niemand. Vier mensen op elkaars lip in een in deze situatie te klein huis. Thuisscholing aan de keukentafel, zoomafspraken met collega’s op het randje van het bed en ’s avonds als de kinderen in bed lagen zelf alle notulen nog uitwerken.

En dit geregel zorgde er voor dat ze heel slecht sliep. Nachten lag ze wakker van het piekeren en zich zorgen maken over de toekomst. Niet alleen de toekomst van hun zoon maar ook over die van hun dochter en óók over die van haar man en haarzelf.

Ze hadden veel lange en moeilijke gesprekken gevoerd over hun kind en over zijn toekomst.
Over hoe ze nu toch moesten gaan zorgen dat hun dochter niet nog meer onder de thuissituatie zou lijden.

Waar is de rust en balans nu nog

Hoe ze opzoek moesten gaan naar meer balans en rust in het gezin. Wie welke taken op zich zou gaan nemen. Ze hebben de afgelopen maanden in ieder geval geconstateerd dat de BSO niet de geschikte plek voor hun zoon is op dit moment. Het maakt hem nog onrustiger en dus bozer dan normaal. Wisselende groepen en niet langer een vaste begeleider op de groep, dat werkt niet voor hem. Dus voor nu gaat hij niet meer naar de BSO en hebben ze het beide zo geregeld dat er altijd iemand thuis is. En dus vrij is.

Maar ze heeft op dit moment toch vaak het gevoel dat zij er volkomen alleen voor staat.
Niet dat haar echtgenoot zich geen zorgen maakt, maar hij bekijkt de problemen toch een stuk rationeler dan zij doet.
Dat heeft hij altijd al gedaan maar nu heeft ze hem harder nodig dan ooit in het verleden. En terwijl ze weet dat vanuit zijn ratio heel veel positief geregeld kan worden mist ze herkenning en ook erkenning  over haar pijn.

Al deze zaken hebben er voor gezorgd dat zij zich afgelopen week, in opdracht van haar leidinggevende heeft ziek gemeld op haar werk.

Al die ballen

Ze heeft nu te veel ballen in de lucht te houden en haar werk is nu een hele grote bal te veel. Ze blijft twee weken echt thuis om bij te komen, bij te slapen.
En ook hier voelt ze zich schuldig over.

Ze voelt zich eigenlijk continu schuldig, over alles. En dat helpt haar op dit moment niet verder. Sterker nog, het zorgt dat zij zich steeds verder voelt afzakken naar een stadium waar ze niet meer heen wil. Ooit is ze daar al geweest, voordat ze kinderen hadden heeft ze een half jaar thuis gezeten, een lichte burn-out noemde de bedrijfsarts het toen.
Te veel werkdruk en een te groot verantwoordelijkheidsgevoel.

We kijken samen wat op dit moment prioriteit heeft en vooral waar ze juist nu minder aandacht aan moet geven. Samen brengen we in kaart wie ze kan inschakelen voor hulp.
Want een ding is duidelijk, als ze nu niet haar rust neemt eindigt ze binnenkort dáár waar ze nooit meer heen wil. Opnieuw die burn-out.

Na anderhalf uur maken we een nieuwe afspraak. Ze krijgt van mij het dringende verzoek de rest van de ochtend iets voor zichzelf te gaan doen.
Iets dat haar echt energie geeft, waar ze zich zelf echt mee op kan laden. Het wordt een lange wandeling in het bos besluit ze ter plekke.
Als ondersteuning stuur ik haar niet alleen de waardevolle tekst van deze tweede bijeenkomst mee maar ook de tekst ze normaal pas bij het derde gesprek van mij zou krijgen. Ik denk dat beide teksten haar nu goed kunnen helpen.

Tot over vier weken lieve moeder ,pas alsjeblieft goed op jezelf!

Herken jij je in dit verhaal? Wil je ook graag eens over jouw situatie praten? Neem dan contact met mij of plan meteen een gratis consult van 30 minuten via de volgende link:

https://calendly.com/nicole-nhbc

Ik mail je dan een korte vragenlijst en naar aanleiding van jouw antwoorden krijg jij van mij passende tips gericht op jouw eigen situatie.

Dit gesprek voeren we gewoon via zoom. Het verschil met bij mij op kantoor is dat je zelf voor je drinken en zakdoekjes moet zorgen.
En voor de rest gaat verder alles gewoon normaal. Ik ben er 100% voor je en zal je opvangen als je valt.