Ik vraag mij oprecht soms af waarom soms ouders en dan met name de moeders tijdens een kennismakingsgesprek zo in de weerstand springen.
Het is namelijk absoluut niet dat ik ze veroordeel of beoordeel.

Nooit! Wie ben ik namelijk om een oordeel te vellen over deze ouders die zo hun stinkende best doen. Hun best om er voor te zorgen dat het thuis zo goed mogelijk loopt. En dat ze dat elke dag opnieuw op zich nemen. Niet omdat ze dit zo graag willen maar omdat ze moeten. Ze moeten zo vaak de strijd op nieuw aangaan met hun kind. Dus hoe zou ik een oordeel kunnen vellen. Ik sta niet in hun schoenen net zoals zij indertijd niet in die van mij stonden.

Maar ze schieten in de weerstand tegen alles wat ik ze vertel, uitleg en aanbied. Het is vooral weerstand tegen het feit dat ze eigenlijk zelf moeten veranderen, zelf aan de bak moeten.
Hun kind verandert namelijk niet.

Tussen haakjes, de ouders die alleen willen dat het gedrag van hun kind veranderd kan ik niet helpen.
Ga ik niet helpen.
Wil ik niet helpen!

Ik zeg niet voor niets: ”Jouw kind kan ik niet veranderen maar ik kan jou weer leren dansen in de regen”.

Maar ook ik had vroeger zelf zoveel redenen waarom ik hun advies niet opvolgde.
De belangrijkste reden bij mij was wel dat ze allemaal alleen vanuit de aangeleerde theorie spraken.
Dus dat ze ook niet wisten wat wel kon en hoe het kon werken in ons gezin.
Maar ook dat ze zich niet konden voorstellen hoe het was om je hoofd boven water te houden. Sterker nog, de meeste hadden zelf nog geen kinderen. 🙄
En dan vertelde ze mij wat ik volgens hen moest doen….

Ik was net zo’n moeder zoals jij nu bent hoor

En nu ben ik zelf al jaren die professional waar ik vroeger zelf naar op zoek was. En die ik dus niet kon vinden.
Wat ik wel vond waren de professionals die alleen de theorie beheerste.
Waardoor ik uiteindelijk niet kon toepassen in ons gezin wat mij werd aangeraden en dus bleef ik doormodderen.

Dat ik zelf uiteindelijk wel zelf aan de bak ging met mijzelf is de redding van ons gezin geweest.

Ik voelde mij begrepen en gedragen maar dat was niet genoeg.

Ik sprak met ouders in dezelfde situatie, en ja zij begrepen mij, maar konden mij niet verder helpen in mijn zoektocht. Het was een soort van de lamme helpt de blinde maar oh wat voelde het goed om hen in mijn netwerk te hebben.
Ze begrepen mij en dat was wat ik nodig had! Maar het was gewoon niet genoeg.
Ik had meer nodig, veel meer van iemand met de juist expertise.

Er kwam er een moment dat er voor mij ruimte kwam om mijn theoretische kennis professioneel aan te pakken.
In de boeken te duiken en op te gaan voor (veel) examens. Dat gekoppeld met mijn jarenlange praktijkervaring als moeder van gaf mij zo veel inzichten.
Ik leerde verbanden leggen over mijn eigen houding en functioneren richting ons kind.
En soms zag ik opeens een klein beetje verbetering. Niet door een andere houding van onze kinderen maar door mijn andere/veranderde blik waarmee ik naar ze kon kijken.
En al die hele kleine beetjes zorgde ervoor dat alles langzaam maar zeker steeds beter ging. Dat we als gezin weer de goede kant op gingen.

Het cruiseschip

Ik vergelijk de moeders die echt wel willen veranderen maar gewoon geen ja durven zeggen tegen weer een blijere en vooral gelukkigere vrouw en moeder te worden als passagiers op een cruiseschip  met onbekende bestemming.
Ze geven het roer volledig uit handen en kijken wel waar ze terecht komen.
Nu is dat misschien voor een vakantie van een paar weken nog te overzien. Al hoewel ik moet er niet aan denken, maar dit continu toepassen in jouw leven lijkt mij toch een probleem op termijn.

Nooit weten wat je te wachten staat maar vooral niet weten hoe jij hier mee om moet gaan.
Niet weten welke verandering je nog kunt doorvoeren om toch weer gelukkig te worden. En op elke tip van je schoonouders of familie aangaan en kijken of die wel werkt.
Terwijl je ze al lang een keertje hebt geprobeerd want het is echt niet de eerste keer dat ze hier mee aan komen zetten.
Je vaart dan zonder een bestemming voor ogen, net als op een vakantie waar je geen eindbestemming van weet.

Ben jij nog wel de kapitein? Of vaar jij blindelings mee?

Ik snap heel goed dat verandering pijn doet en moeizaam gaat. Dat het hard werken is en dat je hier vaak de energie niet meer voor hebt.
Al jouw energie gaat namelijk zitten in het laten varen van dat schip richting…
Ik begrijp als geen ander dat het heel moeilijk kan zijn om weer de kapitein van jouw eigen schip te worden.

Maar zou het niet zoveel mooier/beter/fijner zijn als jij sterker wordt en krachtiger wordt waardoor je weer van je zelf leert houden.
En dat jij jezelf met al jouw imperfecties omarmt en weer durft te dansen in de regen.

Jouw kind kan ik niet veranderen.
Ik kan er wel voor zorgen dat jij verandert. Dat jij jezelf weer als waardevol gaat zien en jij jezelf durft te omarmen.
Dat jij weer diegene bent die zelf de piketpaaltjes slaat en hier ook van mag genieten.
Die vanaf nu zelf de richting van de reis bepaalt en daar weer van kan genieten.
Hoe klinkt dit voor je?

Durf jij een kennismakingsgesprek met mij aan?  Dat vind ik stoer hoor, ik weet hoe spannend dit kan zijn, maar ik eet je echt niet op! Sterker nog, mijn cliënten vinden mij allemaal erg empathisch en ook wel erg lief 😉.

Als je dit gesprek aan durft maak dan een afspraak via deze knop  en dan help ik jou met hele gerichte tips die jij meteen kunt toepassen om het roer weer in eigen hand terug te nemen. Zodat jij weer jouw eigen koers uit kan gaan zetten voor jezelf maar ook voor jouw gezin.

Gratis masterclass

Op 24 januari geef ik ‘s avonds om acht uur een gratis online masterclass waarin ik je uitleg hoe jij beter voor jezelf kunt gaan zorgen en waar je in ieder geval tips krijgt hoe om te gaan met jouw kind.
Hierdoor kan jij weer de ouder worden die je zo graag wilt zijn.  De ouder die je nog steeds bent maar die niet meer zichtbaar is.
Je kunt je hier nu vast aanmelden voor de masterclass. Ik zorg dat je de zoomlink op tijd in jouw mail ontvangt.

Als jij naar aanleiding van dit of een van mijn andere blogs vragen hebt kan je mij natuurlijk altijd mailen op nicole@nhbc.nl

Onderstaande moeder ging jou voor.

“Ik ben bij Nicole terecht gekomen toen ik ten einde raad was om zorgen die ik had om mijn autistische zoon.  Door Nicole’s professionele en invoelende begeleiding ben nu weer sterk en in balans. Tegelijkertijd geeft Nicole ook handvaten hoe om te gaan met een naaste met autisme. Al met al een zeer waardevolle investering in mij zelf en daarmee ook in mijn zoon.  Ik  kan iedereen in eenzelfde situatie aanraden om dit traject bij Nicole te doorlopen. Het heeft voor mij een groot geschil gemaakt, een ijkpunt in mijn leven”.

Een moeder van een zoon van 21 jaar met autisme

Fotocredits: https://www.gewoondanielle.nl/