De afgelopen week kwam ik op verschillende FaceBook groepen meerdere keren de kreet brusjes tegen.

Veel mensen weten niet wat dit inhoud. Zowel niet de letterlijke inhoud van het woord Brusje als wat het betekend om een Brusje te zijn.

Brusje betekend: broertje of zusje van een kind met een, vaak niet zichtbare, handicap. Hierbij wordt meestal niet meteen aan een broer of zus met een vorm van autisme of ADHD gedacht.

Wat het kan betekenen om een brusje te zijn is in veel artikelen en boeken te lezen. Toch hebben veel mensen weinig zicht op de problematiek. Als jouw andere kind een brusje is kan dit betekenen dat hij altijd op zijn tenen loopt. Dat hij altijd bang is zijn broer of zus boos te maken. Dat er een grote aanleg om te pleasen kan worden ontwikkeld en dat er vaak weinig tijd en ruimte is om echt kind te zijn.

Natuurlijk kiest geen kind er voor om een broer of zus met problemen te hebben, de brusjes hebben deze keuze ook niet maar ze leven wel met hun broer of zus. En terwijl ze meestal hun broer/zus wel lief vinden en van hem houden lopen ze zelf tegen veel problemen aan.

Alles in huis draait vaak om dat andere kind. Een moeder of vader die vaak erg moe is of er zelfs helemaal doorheen zit. Soms een te grote verantwoordelijkheid die op te jonge schouders wordt gelegd. En je vaak moeten aanpassen aan je broertje of zusje.

Het is daarom voor ouders heel belangrijk dat ze ondanks de problemen of het verdriet dat ze hebben, dat ze ondanks de stress die ze ondervinden en ondanks de chronische vermoeidheid die vaak optreed zich realiseren dat er nog andere kinderen in hun huis rondlopen die ook hun aandacht en zorg nodig hebben. Die ook af en toe voorgelezen willen worden of die ondanks alles toch alleen met een van hun ouders iets leuks willen doen.

Voor de brusjes is het belangrijk dat ze voldoende gezien worden. Dat er oprecht naar hen geluisterd wordt en er voldoende ruimte is om hun eigen problemen te vertellen. Problemen die niet meteen groot hoeven te zijn maar er wel zijn. Het is toch heel vervelend als jij nooit thuis kunt vertellen dat je ruzie op het schoolplein hebt gehad. Dat je altijd beter je best moet doen dan je broer of zus die het:”toch zo moeilijk heeft”. Dat je eigenlijk nooit zomaar heel boos mag zijn op alles en iedereen.

Maar het allerbelangrijkste voor een brusje is dat het merkt dat er ook van hem onvoorwaardelijk wordt gehouden en dat hij/zij zich als kind mag en kan ontwikkelen.

 

Herken jij je ook in dit verhaal? Zou je graag eens over jouw zorgen met een ervaringsdeskundige willen praten? Neem dan geheel vrijblijvend contact met mij op voor een gratis gesprek van een half uur.

Nicole Hoogenboom                                                                                                                                                          06 19 70 34 38                                                                                                                              nicole.hoogenboom@nhbc.nl