Het kerkhof van de goede voornemens

Afgelopen week sprak ik  met een nieuwe cliënte en we hadden het samen over het kleine persoonlijke boekje wat ze altijd krijgen bij de start van het traject.
Het is de bedoeling om elke dag een positieve gedachten over jezelf over die dag op te schrijven. Dit om langzaam een nieuwe positieve breinbaan aan te gaan leggen. Deze moet dan op termijn, denk aan een dag of vijftig, de oude negatieve breinbaan gaan vervangen. Niet dat die oude ooit helemaal verdwijnt maar ze lopen dan naast elkaar waarin de nieuwe dikker is aangelegd dan de oude negatieve baan.

Een nieuwe breinbaan aanleggen

En één positieve gedachte is dan om mee te beginnen genoeg. En vaak is dat al heel erg moeilijk.
Als jij jezelf altijd redelijk negatief labelt is iets goeds over jezelf opschrijven gewoon heel erg moeilijk.
Vaak komt tijdens het tweede gesprek ter sprake dat ze er overdag aan denken maar er ’s avonds niet meer op kunnen komen. Wat ik dan met ze afspreek is dat als ze er overdag aan denken ze het in hun mobiel zetten Zodat ze ’s avonds kunnen overschrijven.
En vaak lukt het op die manier wel. Niet meteen elke avond maar één keer in de week 7 emoties is meer dan geen.
Deze cliënte was er bang voor. Ze heeft al zo vaak goede voornemens gemaakt, en deze voornemens heeft ze altijd losgelaten
Omdat ze niet lukte het te veel aandacht koste of omdat ze het gewoon vergat.
Vandaar dat ze het had over haar kerkhof vol met goede voornemens.

Wat ik al niet heb aangeschaft

En dit is heel erg herkenbaar, je wil niet weten wat ik de afgelopen jaren allemaal wel niet heb bedacht en wat voor trainingen ik heb aangeschaft. Hele mooie voornemens die uiteindelijk bij voornemens bleven.
En of dat nou ging over privézaken zoals hobby’s of zakelijke trainingen voor mijn werk, mijn privé kerkhof ligt er vol mee.
Ondertussen heb ik de halve kringloop hier in Zwolle voorzien van niet afgemaakte haakprojecten, halve afgemaakte naaiprojecten en verdere creatieve zaken.

Waar ik super enthousiast over was als ik er aan begon maar er gewoon niet verder mee kwam. De interne drive verzande in het niets en ik reed weer een ritje naar de kringloop.
Stel je even een vuilniszak voor met 130 gehaakte vierkantjes voor een deken. Het haken was dan wel klaar maar het afhechten, nee daar werd ik niet vrolijk van. En na een aantal maanden bracht ik al die gehaakte vierkantjes netjes naar de kringloop. Wel met de stille hoop dat iemand anders nu een of meerdere van mijn dekens op bed heeft liggen. 😂

Het sluiten van de mappen

Nu heeft dat haken voor mij ook een andere functie. ’s Avonds op de bank een simpele handeling uitvoeren waar ik niet ontzettend bij hoef na te denken. Dit zorgt ervoor dat ik langzaam mijn mappen sluit.
Mappen die na een dag allemaal open staan en open blijven staan als ik daar niet heel bewust mee aan de gang ga om ze sluiten. Dat is wat haken voor mij doet.

Idem met zakelijke trainingen en cursussen die ik echt zou gaan volgen of super uitgedachte zakelijke plannen die ik had, ook die kwamen terecht op het kerkhof met de goede voornemens.
Ik heb op mijn laptop een mapje, oké een map, met allemaal nog te volgen trainingen. De wil is er wel maar het inplannen blijft een probleem in mijn agenda.

Het is hoe mijn hoofd werkt

Tegenwoordig accepteer ik dat mijn brein zo werkt. Ik word er niet meer boos over en interne frustraties heb ik in mijn leven al genoeg gehad.
Dus om mij hier nog over op te winden is zonde van mijn tijd. Dan kan ik die beter besteden aan iets wat wel energie oplevert. En ja, ik zal altijd hier en daar iets aanschaffen wat ik beter niet had kunnen doen.

Ik ben haar achterwacht

Terug naar die cliënte van het begin van dit blog. Ze gaat het proberen, elke dag een emotie een gevoel waar ze trots op is.
We hebben afgesproken dat als het niet lukt ik haar achterwacht ben en af en toe een appje ga sturen. Een kleine reminder om die positieve baan langzaam aan te gaan leggen.
Want als dat mij indertijd ook is gelukt gaat het haar ook lukken. Het gaat haar zoveel verder helpen en dat is een van de redenen dat ze bij mij in het traject is gestapt.
Dat ze leert tevreden naar zichzelf te kunnen kijken en blij zijn met zichzelf en haar brein accepteren als iets wat bij haar hoort.
Een brein waar je uiteindelijk heel erg gelukkig mee kunt worden.
Het is maar een van de onderdelen waar we samen de komende gesprekken mee aan de gang gaan ik kijk er naar uit en zij gelukkig ook.

Wil jij een keertje vrijblijvend met mij sparren om te kijken of ik jou ook kan helpen en of ik de juiste persoon voor je ben maak dan hier zelf je afspraak.

Ik kijk er naar uit je te ontmoeten.

Liefs, Nicole ❤️