En weer is er een week voorbij. Voor mijn gevoel is hij voorbij gevlogen. Het was ook een drukke week met veel afspraken. Afspraken met oude cliënten die even wilde bijpraten en met nieuwe ouders die wilde kijken of ze iets met mij willen en kunnen.

Sommige zitten in de afronding van het traject en een is deze week echt gestart na onze intake van twee weken geleden.

Een volle agenda met als toetje na de maaltijd mijn boekhouding in orde maken voor de afronding van het eerste kwartaal. En ja, die had al lang klaar kunnen zijn maar de noodzaak was nog niet hoog genoeg.
Net als de noodzaak bij sommige ouders nu nog niet hoog genoeg is, dan denk je het alleen allemaal wel te kunnen redden.
En neem jij je voor om de tips die ik je gaf ook echt te gaan gebruiken. En die drive heb je ook echt, de eerste dagen dan. Want hoe lang ga jij het vol houden als je al zoveel hebt geprobeerd. Net zolang waarschijnlijk als een ouder die mij mailde. “We proberen zoveel maar het lukt niet om dat vast te houden”. Dat begrijp ik heel goed maar het voelt soms voor hen als een gemiste kans.

Het voelt zo fijn als ik, weliswaar via zoom, in verbinding sta met al die ouders aan de andere kant van het scherm.

Die ene moeder, ons gesprek

De moeder die heel bewust haar kinderen alleen opvoed maar het daar soms echt stevig moeilijk mee heeft. Ik sprak haar vanochtend voor de vijfde keer.
Wat een verschil merkt zij zelf al over hoe het nu thuis gaat. Niet alleen met haar twee kinderen maar vooral met haarzelf.
En dat straalt ze uit en dat voelen haar kinderen. Boos wordt ze haast niet meer. Ze heeft de vorige keer van mij geleerd hoe ze uit haar hoofd in haar lijf kan zakken.
Dus niet praten vanuit emotie die alle kanten op schiet en waardoor een normaal gesprek vaak haast niet haalbaar is.  Maar de emotie los laten en dan vanuit je lagere kracht, het gesprek aangaan.
Deze techniek past ze al haast automatisch toe. Dat scheelt zoveel boosheid van haar kant en ook veel onbegrip van de kant van haar kinderen.

Het is het waard

Dat alleen al is de prijs van het traject waard vertelde ze mij vanochtend. En dat terwijl het voor haar toch echt sprokkelen is om elke keer de factuur te betalen. Het geld klotst bij haar niet tegen de plinten op zo gezegd.
Maar in februari heeft ze toch de keuze gemaakt om aan zichzelf te gaan werken. Financieel worden het misschien pittige maanden en zal ze moeten kijken waar ze geld op kan bezuinigen vertelde ze mij toen.
Maar het moest nu gebeuren zei ze. Het begon thuis steeds minder goed te gaan. Ze was vaker boos en haar kinderen begrepen haar niet meer.

Voordat het thuis echt fout zou gaan moest zij nu gaan veranderen. Ze had handvatten nodig voor haar situatie. Ze verlangde naar tips en antwoorden.
En naar inzichten hoe jonge kinderen denken en wat we wel en niet van ze mogen verwachten. En inzichten over hoe haar eigen brein werkt, wat zij zelf denkt en of dat logisch is. Iets wat vaker niet zo dan wel zo is trouwens.

Het leven voelt opeens niet meer zo zwaar vertelde ze. Ze was afgelopen week voor het eerst in acht jaar niet moe maar juist uitgerust wakker geworden. Ze ziet weer lucht en ruimte in plaats van de bodem en de donkerte van haar bestaan.
En natuurlijk is ze er nog niet, dat kan ook niet maar daarom duurt een traject bij mij ook altijd 10 uur. Dan heb je tijd om dingen in te slijpen, kan je terugvallen in oud gedrag en til ik jou daar weer uit omhoog.

Veranderen gaat niet zomaar

Gedrag of emoties die jarenlang zijn opgebouwd kunnen niet na een gesprek al verandert worden. Was het maar zo’n feestje. Dan zag de wereld er voor veel mensen er een stukje makkelijker uit. Ook ik heb sinds kort er nog een nieuwe coach bij om mijn eigen rotzooi nu eindelijk eens te gaan opruimen maar dan definitief. En ook dat wordt tijd in plaats van het steeds opnieuw te verplaatsen naar een nieuwe plek waar het in korte tijd toch weer uitgroeit in iets wat ik zelf niet langer wil en kan accepteren.
En ja dat is ook voor mij hard werken maar net als de moeder van vanochtend weet ik dat mijn eigen coach klaarstaat om mij op te vangen voordat ik echt dreig te vallen.

Dat vertrouwen daar gaat het om, en als je dat hebt kunnen er zulke mooie dingen gebeuren niet alleen bij mij in mijn eigen proces maar ook bij mijn cliënten.

Zij durfde eindelijk echt te kiezen voor zichzelf

Het was een mooi gesprek en als ik dan de zoom meting beëindig kan ik alleen maar bedenken dat ik zo verschrikkelijk trots op deze vrouw ben. Niet omdat ze voor mijn traject heeft gekozen maar vooral omdat ze eindelijk heeft gekozen voor zichzelf. En bij wie is mij dan om het even. Ze is bezig met zichzelf waardoor er voor haar en haar kinderen een fijnere toekomst ontstaat. Een toekomst waarop zij en haar kinderen later met liefde op terug kunnen kijken.

Herken jij je in deze ouder? Weet je soms ook niet meer hoe jij jullie leven moet draaien om tot een waardevol leven zonder ruzie en strijd te komen. Wil jij jezelf niet langer continu wegcijferen omdat jij geen ruimte inneemt in jouw gezin, jouw werk of jullie vriendengroep?

Maar wil jij vooral weer leren dansen in de regen?

Wat doe je dan nu, zoek je hulp of doe je het nog een paar jaar alleen? En wat gaat dit wachten met het inschakelen van hulp jou brengen? Gaat dat jou en jouw gezin daadwerkelijk helpen als het al die jaren niet goed gaat?

En weet je heel goed dat jij het dan over een paar jaar nog steeds niet voor elkaar hebt. Dat je nog steeds niet die ouder bent die je zo graag wilt zijn.

Maak dan een afspraak met mij voor een gratis sessie van 30 minuten. Aan de hand van een vooraf door jou ingevulde vragenlijst geef ik jou tips die je meteen in kunt zetten.

Deze afspraak maak je heel gemakkelijk zelf via de volgende link: https://calendly.com/nicole-nhbc . Ons gesprek voeren we via Zoom of eventueel bij mij op mijn kantoor in Zwolle.

Wil je mij laten weten of dit blog waardevol voor je was en wat het je doet? Ik ben hier erg benieuwd naar. Je kunt altijd reageren via de volgende link: nicole@nhbc.nl

PS: Het duurt nog een paar weken maar op maandagavond 17 mei geef ik weer een masterclass voor ouders van kinderen met autisme of AD(H)D.
Tijdens deze avond leg ik jou uit hoe jij jouw grenzen beter kunt gaan aangeven, ik heb het over de uitdrukking: IJskastmoeder en over glazen ballen.
Ben je nu benieuwd waar ik het hierboven over heb? Zorg dan dat jij er bij bent.
Je kunt je nu alvast aanmelden door een mailtje te sturen naar: nicole@nhbc.nl
Ik zorg er dan voor dat jij de zoomlink in jouw mail krijgt.

Fotocredits: Maaike van Amen