Vorige maand had ik een afspraak met een jonge cliënte van mij. En op mijn vraag wat er nog meer speelde gaf ze aan dat ze niet weet waar haar geld blijft.

Ze heeft een redelijk goed inkomen met een ORT maar ze komt op de een of andere manier altijd slecht uit met haar financiën. Haar maand duurt eigenlijk altijd een paar dagen te lang voor haar inkomen 😉.

Nu speelt voor veel mensen op dit moment wel de angst van de inflatie en het onzekere beeld van de toekomst, vandaar dat ik hier dus een algemeen blog aan wijdt.

Terug naar mijn cliënte met stevige ADHD, iets wat  niet meteen meewerkt om overzicht in jouw uitgaven te hebben.
We hebben samen een lijst gemaakt van alle vaste lasten die ze heeft. Zowel de maandelijkse als de jaarlijkse. Ook hebben we een post kleding en vakantie er in opgenomen.

“Och Nicole, ik koopt haast nooit kleding en als ik wat koop is het meestal bij de kringloop. Dat is dus niet zoveel per jaar.”

Toch is het belangrijk om ook die post te benoemen als is het maar €10,- per maand. Dit zorgt ervoor dat je wel €120,- per jaar hebt om aan kleding te besteden. Idem kapper, lenzen, af en toe een terrasje etc.

Ze is alle vaste terugkomende zaken gaan uitzoeken en opschrijven. Toen ze dit van haar salaris aftrok hield ze eigenlijk nog een heel mooi bedrag over om van te leven. Dat bedrag gedeeld door 4,3 is uiteindelijk haar te besteden week budget
“Wauw, dat is best genoeg zie ik.  Maar ik zie dit nu maar waarom lukt dat dan toch niet? Waar gaat het mis met mijn geld. Waarom kom ik maandelijks geld te kort en moet is soms zelfs van mijn ouders bij lenen. Ik ben 26, heb een fulltime baan maar financieel inzicht schijn ik echt niet te bezitten.”

Ik vroeg aan haar hoe ze nu met haar huishoudgeld omging. Haalde ze een vast bedrag per week van haar rekening waar ze alles van moest doen of pinde ze elke boodschap die ze kocht. Het laatste bleek het geval.

Ik legde aan haar uit dat haar, en trouwens ook mijn brein, niet kan onthouden hoeveel ik gisteren laat staan zaterdag al heb uitgegeven van dat zogenoemde weekbudget. En dan loop ik de winkel binnen en heb geen idee wat ik eigenlijk nog te besteden heb die week. En pin dus gewoon door. Als ik dat zou doen was mijn maandbudget ook na twee á drie weken er door heen gejast.

Ik legde haar mijn manier uit. En op deze manier doe ik het al jaren. Toen nze kinderen nog klein waren en thuis woonde en er gewoon veel minder inkomen was en veel monden om te voeden. Maar ook nu nog terwijl we maar met twee volwassenen in huis wonen en we echt voldoende te besteden hebben. Maar niet langer als ik alles ga pinnen. Ik heb dan geen overzicht.

Elke zaterdag pin ik een vast week budget en daar moet ik van mijzelf alles van betalen. Dus ook dat bosje bloemen of die nieuwe shampoo. En met dat budget moet ik dus rondkomen tot de volgende zaterdag. Blijft er geld over in mijn ouderwetse portemonnee dan pin ik op zaterdag minder bij. Is het op donderdag al krap en eigenlijk meester schraalhans in die portemonnee dan wordt ik ongelooflijk creatief met alles wat we nog in huis hebben.
Wat ik trouwens niet van betaal zijn de benzine kosten. Maar dat is het indekken van mijzelf. Ik hoef namelijk niet elke week te tanken maar als ik tank zou ik het die week met mijn vaste budget niet redden. Dat zou dus een reden kunnen zijn om wekelijks maar meer op te nemen, wat uiteraard dan regelmatig wel op zou gaan.

Dus een portemonnee met daarin een vast gepind bedrag zorgt bij mij voor heel erg veel inzicht. Het maakt letterlijk inzichtelijk, dus hoeveel geld zit er nog in, wat ik nog te besteden heb.

Vanochtend kwam mijn buurvrouw mijn nagels voor mij lakken, dat ie een kunst die ik echt niet beheers en toen hadden we het over geld uitgeven en waaraan je het uitgeeft. En ook zij zei dat ze eigelijk niet meer weet waar het geld blijft, ook niet als ze kleine bedragen pint. En elke keer op je rekening kijken zegt ook niet zoveel. Daar staan alle andere afschrijvingen namelijk ook op.

En terwijl ik al lang niet meer bang ben voor het einde van de maand blijf ik het op deze manier doen. Voor mij de manier om inzicht in mijn uitgaven te houden en na te denken waar ik het geld aan besteed.
Bij mijn eigen supermarkt kan je opeens niet meer automatisch als je hebt gescand bij een kassa betalen. Hier baalde ik in eerste instantie ontzettend van want juist het scannen zorgt voor mij ook voor overzicht. Bij navraag blijkt nu dat een kassière dit heel makkelijk voor je regelen. Ze maken een bon van mijn scanner die ik dan inlever aan de kassa. Probleem opgelost. Voor hen even een extra handeling voor mij een uitkomst.

En het werkt gelukkig niet alleen voor mij. Mijn cliënte heeft ook opeens geen buikpijn meer halverwege de maand. Nu moet ze het nog vol gaan houden maar daar vertrouw ik op. Juist omdat ze nu inzichtelijk krijgt waar haar geld blijft.

En terwijl dit gebrek aan financieel inzicht vaker speelt bij mijn cliënten denk ik dat deze simpele tip, het pinnen van een vast weekbedrag, voor heel veel mensen rust geeft als ze hem gaan toepassen.

En zo zijn er natuurlijk nog meer tips die niet alleen werken voor mijn cliënten maar voor iedereen maar dit vond ik zo’n eyeopener dat ik hem vandaag met jullie deel.

Liefs, Nicole

Met dank aan Loesje voor hun zo passende quote