Vandaag heb ik weer twee gesprekken mogen voeren met volwassenen die zichzelf haast dagelijks tegenkomen door de onrust in hun hoofd. Deze uit zich door het niet kunnen plannen. Het zich niet kunnen houden aan afspraken zowel privé als zakelijk. Uitval door ziekte. Relatie problemen. Burn out of een bore out.

Werkelijk alles waar ze tegenaan lopen komt mij ondertussen bekend voor.
Ik coach ondertussen al 15 jaar volwassenen met de diagnose AD(H)D of autisme en heb werkelijk eigenlijk alles al gehoord. En is het niet van mijn cliënten dan wel door mijn eigen stemmetjes in mijn hoofd. Ogenschijnlijk ben ik voor de ander niet druk, maar ondertussen, binnen in mijn brein is het werkelijk ook haast nooit echt stil.

Het verschil met mijn cliënten is dat ik in al die jaren hier handvaten en skills voor heb ontwikkeld die er voor zorgen dat ik niet meer bij de eerste tegenwind omgeblazen wordt. Maar ook dat ik weet hoe ik weer op moet staan als ik die wind toch onverwachts tegen kom. Ik heb geleerd om hulp te vragen, om mijn ‘zwakte’ te laten zien die hierdoor juist een sterkte kan zijn.

Maar ik mag mij ook soms even wentelen in zelfzorg. Niet te lang want dan schiet het naar zelfmedelijden maar die zelfzorg moet zelfs.

En dat alles leren en ontdekken vraagt soms veel van mij en ook van mijn omgeving.
Hoe kan ik je nu duidelijk maken dat ik die altijd zo gek op concerten ben opeens geen zin heb om naar een ‘feest’ avond te gaan. Gewoon niet, omdat mijn brein zo overprikkeld is van alle indrukken eerder die week dat ik er niets meer bij kan hebben.
En nee, dat is voor mijn man vaak moeilijk te begrijpen.
Ik, Nicole, dat feest beest zoekt opeens de stilte van de bank op vrijdagavond. En ik wil niets liever dan met mijn I-pad, een haakwerkje en een film mijn glaasje wijn drinken samen met mijn lief.
Ik die party-animal die vroeger altijd het liefste als laatste van het feest vertrok. Ze heeft nu opeens die behoefte van een feestje niet meer.
Liever spreek ik af met vrienden en kook voor ze. Deze avonden zijn voor mij de vervanging van de drukke feestjes van vroeger. En oprecht ze laden mij ontzettend op.
Na zo’n avond, ook soms met net te veel drank,  geven mij de op volgende week weer de energie die ik onder andere inzet in mijn werk.

Ik heb geleerd om heel erg goed naar mijn lijf en vooral naar mijn brein te luisteren. Daar hoor ik wat op dat moment wel en wat niet mogelijk is. En dat leer ik die volwassenen ook die zo stoer zijn om een afspraak voor een kennismaking met mij te maken.

Leer luisteren naar wat jouw lijf en jouw brein jou aangeeft en handel daarnaar.
Hierdoor leer je juist jouw energie weer optimaal inzetten en toch uit jouw relatie, werk, je leven halen wat mogelijk is. En nee, dat lukt niet na een gesprek, was het maar zo.
Maar echt ik durf oprecht te beweren dat het aanleren van ander helpend gedrag mogelijk is.
Niet altijd makkelijk maar dat is het leven voor de meeste mensen die contact met mij opnemen toch al niet. Maar dus wel mogelijk.

Vandaag zei een van die stoere vrouwen trouwens ja tegen mij. Ze begint volgende week aan haar traject. Stoer mens!

❤️, Nicole