En alweer is er een week voorbij gevlogen

Voor mij was het een fijne week. Elke dag had ik wel een paar coachgesprekken met cliënten en donderdagmiddag nog een gesprek met mijn eigen coach.
En daar in het gesprek met haar vielen weer de gebruikelijke kwartjes, nou noem ze maar euro’s. en dan weet ik meteen weer waarom ik al voor het tweede jaar bij haar in het jaarprogramma zit.
Zonder dat ze nu precies hoeft te weten waar ik op coach, dat weet ze trouwens heel erg goed, kan ze meteen mijn ‘tekorten’ in mijn bedrijf benoemen. Niet altijd fijn maar oh zo helpend.

Masterclass

Afgelopen dinsdagavond mocht ik weer voor een bibliotheek een masterclass geven, dit keer voor de bibliotheek Venray.

Ik merk elke keer weer dat ik hier zo van kan genieten. Mijn kennis delen met ouders die nog niet zijn waar ik nu tegenwoordig wel ben. Ze handvaten geven hoe ze het beste om kunnen gaan met hun eigen situatie. Ik heb het tijdens deze avonden altijd onder andere over het aanleren van het stellen van grenzen.

Grenzen en hoe belangrijk die zijn

Grenzen laten we zo vaak los als het thuis hectisch moeilijk en zwaar is. Dan hebben we niet langer de energie om nog met die grenzen bezig te zijn. Snap ik volkomen maar ik weet ook en dat leg ik op zo’n avond uit dat het niet stellen van grenzen jouw kind niet helpt en daardoor jou zelf ook absoluut niet.
En ja, het terugpakken van die losgelaten grenzen is echt niet makkelijk. Jouw kind schiet meteen in de weerstand want jij neemt iets af wat voor hem zo prettig lijkt en voelt.
Met de nadruk op lijkt want iedereen heeft grenzen nodig. Niet alleen kinderen maar wij allemaal zoeken vaak de grenzen op. Dit weten welke grenzen iemand stelt biedt ons een enorme veiligheid in een vaak onrustige wereld.

Maar in de hectiek van de opvoeding en de stress die dit jou als ouder oplevert laat je steeds meer los. Krijgt jouw kind meer ruimte dan hij aan kan. En dit is bij jezelf vaak jouw blinde vlek. Waarom? Omdat de ruzies in huis vaak ogenschijnlijk vermindert worden. Dat ze op een ander moment weer omhoog komen realiseer jij je vaak niet. Dat kind van jou blijft namelijk ook over die nieuwe grens heen gaan, en over de volgende. Keer na keer, totdat jij echt niet meer weet wat je nu nog moet doen om het toch draagbaar te houden thuis.

Hoe jij de regie in jouw gezin terug pakt

Tijdens een masterclass leg ik aan ouders uit wat er gebeurd en hoe je de regie terug kunt pakken. Dit meestal met veel gebaren omdat op deze manier iets uitleggen voor mij beter werkt. En wie hier niet tegen kan? Jammer dan, dan ga je gewoon iets anders doen of proberen. De tijd dat ik mij in duizend bochten wrong en op mijn handen ging zitten als ik iets duidelijk wou maken is allang voorbij. Dat is het voordeel van ouder worden en weten wat wel en wat niet bij jou als mens past.

Maar de ouders van de dinsdagavond bleven tot aan het einde aanwezig. Er kwamen vragen over dit en de andere onderwerpen die ik behandeld had. Ik sloot de avond af met een tevreden gevoel. Weer aan een aantal ouders van kinderen met AD(H)D of autisme handvaten kunnen geven voor een betere thuissituatie.

Een volle agenda, het kan eindelijk weer

En dan heb ik vandaag, vrijdag nog een aantal gesprekken gepland staan waar ik veel zin in heb. Variërend van een vroeg wekelijks gesprek met een volwassen PGB cliënt tot aan het einde van de middag nog een zoombijeenkomst met een hele lieve buddy van mij. Een keer per maand spreken we elkaar om even te kijken hoe het gaat en of de plannen die we elke keer weer verzinnen wel haalbaar en uitvoerbaar zijn 😊.En tussen deze twee afspraken door nog een paar coach calls en een gratis advies gesprek naar aanleiding van een vorige masterclass. Een mooie volle dag zo voor het weekend.
Het was een volle week en daar heb ik eindelijk weer de tijd en de rust voor gevonden. Dat heeft lang geduurd maar mijn tijd kan ik tegenwoordig zelf weer indelen niet langer gedicteerd door anderen.

Hoe was jouw week?

Voor jou hoop ik ook dat de afgelopen week een goede week was. Een week die rust en ruimte heeft gebracht in jouw gezin. Dat je al met een beetje plezier vooruit kunt kijken naar de grote vakantie die er aan gaat komen. Maar ik hoop vooral dat jij voor jezelf de tijd hebt genomen om even iets te mogen en kunnen doen waar jij energie van krijgt.

Energie die jij zo hard nodig hebt om elke dag opnieuw de dag te starten en zonder te veel zorgen te kunnen doorstaan.
En ja, ik weet heel goed dat dit niet makkelijk is en vaak zelfs niet mogelijk. Ook ik ben daar geweest waar de energie als water tussen mijn handen doorliep. De dagen die eindeloos lang waren door alle ruzie en boosheid die er uit moest bij ons kind. En al realiseerde ik mij elke dag opnieuw dat het niet expres gebeurde, het gebeurde wel elke dag opnieuw.

Vandaar dat ik nu zo kan genieten van een week als afgelopen week, juist omdat ik als geen ander weet dat dit niet vanzelfsprekend is in een gezin als het onze.
Ik tel tegenwoordig mijn zegeningen en dat zijn er gelukkig weer voldoende om te tellen 😊. En hier ben ik elke dag opnieuw dankbaar voor. Ook ik kom van heel ver maar sta nog steeds en zelfs steviger dan ooit tevoren.

Nog even over die grenzen

Wil jij ook meer leren over de grenzen waar ik het hierboven over had? Ik geef binnenkort weer een masterclass en wel op dinsdag 13 juli. Als jij deze avond via zoom er ook graag bij wilt zijn kan jij je aanmelden via deze link: https://www.nhbc.nl/masterclass

Ik zorg dan jij de link naar deze zoom bijeenkomst op tijd in jouw mail hebt.
want echt je staat absoluut niet alleen in jouw zorgen, er zijn zoveel ouders die het soms ook niet meer weten en hier de hulp voor zoeken die hen verder kan helpen op het pad dat opvoeden heet.

Wil je met me delen hoe mijn verhaal voor jou voelt?  Ik hoor het heel graag van je, voel je vrij het te delen op een manier die prettig voelt.

Heb een fijne dag en hopelijk een heerlijk weekend!

Lieve groet,  Nicole