.Vandaag is het 5 mei, ik schrijf dit blog voordat ik naar het festivalterrein ga om daar te genieten van de muziek en alle mensen die er ontspannen rond lopen. Voor mij is het bevrijdingsfestival het begin van het festival seizoen en ik wordt hier altijd heel erg blij van. Ik ga vandaag alleen omdat mij vaste maatje nog herstellende is van een operatie en gewoon nog veel te weinig energie heeft om mee te gaan.

Als je geen energie meer hebt

Energie, het is wat, soms merken we niet eens dat het langzaam aan het verdwijnen is tot dat we niet meer achter die tafel, in mijn geval, of uit dat bed kunnen komen.
Zoveel tijd dat ik achter onze eettafel heb doorgebracht terwijl ik mij echt niet realiseerde wat er met mij aan de hand was. Ik was gewoon te moe om nog iets te doen. Tijdens mijn masterclass heb ik het hier ook meestal even kort over.
Juist omdat dat moment aan de eettafel mij heeft doen inzien wat er daadwerkelijk thuis speelde.

Het ging namelijk gewoon niet meer. De koek was op en ik wist niet meer hoe ik weer de moeder moest worden voor mijn kinderen waar ze recht op hadden. Mijn lijf reageerde letterlijk op het hebben van geen energie. Het reageerde op alle zorgen en verdriet wat ik dagelijks voelde en toen het te veel was zei het stop. Dit eigenlijk nadat mijn brein al lang had aangegeven dat het te veel was. Maar dat zag ik toen niet. Hoe kon ik ook, ik zat er nog midden in.

Zo ook de man, midden dertig, met ADHD die ik coach. Hij kwam begin deze week weer voor ons gesprek en gaf meteen al aan dat het gewoon niet lekker gaat met hem. Te veel hooi op zijn vork genomen. Er waren privé een aantal zaken die niet goed genoeg liepen en die doorwerkte in zijn werk. De naweeën van corona speelde voor hem ook mee en alles bij elkaar was het gewoon even klaar.

Wat er op zo’n moment in je hoofd gebeurd is dat jij je alleen nog maar op het negatieve, of wat niet gaat, kan richten en dat elke keer benoemt. Naar anderen maar vooral naar jezelf. In jouw hoofd wordt dat wat niet lukt dan jouw waarheid zonder dat jij je hier bewust van bent.

Je bevestigd jezelf elke keer weer

Elke keer dat mijn cliënt tegen mij iets vertelde wat niet goed ging bevestigde hij zichzelf hierin. En dat om zetten in een andere vorm van denken lukte hem niet meer.
“Nicole, ik ben weer terug naar waar ik begon toen ik bij je kwam. Niets gaat nog goed.”
Samen hebben we een lijst gemaakt van wat wel goed gaat, waar wel verandering is opgetreden en waar hij zich wel trots op kan en mag voelen.

Het huiswerk voor komende keer bestaat uit even weer terugpakken wat hij nodig heeft voor zijn dag structuur. Heel simpel gewoon weer die twee zaken oppakken die hem steeds zo goed helpen. Want doordat hij zichzelf vertelde dat er niet meer lukte was hij hier ook mee gestopt. Vanochtend kreeg ik al een mailtje dat het weer langzaam beter ging. In ieder geval met zijn structuur en daardoor ook met zijn gevoel van eigenwaarde.

Vanmiddag gaat hij in ieder geval wel naar het bevrijdingsfestival, iets waar hij afgelopen maandag de energie nog voor miste maar zich nu realiseert dat het juist ook weer energie oplevert.
Misschien komen we elkaar vandaag nog wel tegen en dan zal ik net doen of ik hem niet ken 😁.

Alles is energie

Pas geleden schreef ik hier dat ik toch echt die podcasts wilde gaan maken, maar dat er iets was wat mij nog tegenhield. En wat mij tegenhield? Nou ook dat lag aan de negatieve energie die ik in het hele idee van een podcast maken stopte.
Namelijk dat kleine hele oude stemmetje dat mij vertelde dat ik dat vast niet kon. Hoe zou ik dat nu moeten gaan doen en vooral wat had ik te vertellen.
Ik ben maar eens met mijzelf aan het werk gegaan. Ik heb al die oude oordelen bekeken en op hun echte nieuwe waarde beoordeeld.
Klopte wel wat ik mijzelf altijd voorhield of was dat een vorm van self fulfilling prophecy?
Dus mijzelf klein houden in mijn eigen overtuigingen die niet langer nodig zijn.

Net als de client waar ik hierboven over schreef. Ook hij dook terug in oude gedachtes en gewoontes die al lang niet meer kloppen. Toen ik mij dat realiseerde en bedacht dat ik zelf soms geen haar beter ben dan waar ik mijn cliënten op coach….
Ja toen was het tijd voor mijn eerste podcast 😉. Je kunt hem hier beluisteren.
En nee, natuurlijk ging niet alles goed, bijvoorbeeld de visual op Spotify klopt niet maar daar maak ik mij tegenwoordig niet meer druk om. Dat stemmetje heb ik in ieder geval tot zwijgen gebracht.

Heb jij nu een vraag of een idee waar een van mijn volgende podcasts over kan gaan. Mail mij dan op nicole@nhbc.nl en ik kijk of ik er een voor jou helpend verhaal van kan maken.

Voor nu een fijne dag en lieve groetjes, Nicole

PS: op maandagavond 31 mei geef ik weer een gratis masterclass via zoom. Een masterclass voor ouders van kinderen met autisme of AD(H)D. Je kunt je nu hier al aanmelden.

Wie weet zien we elkaar dan.

Fotocredits: Maaike van Amen
Visualcredits: The Bold Agency