Ik kreeg deze week een mail van een moeder; ze vroeg voor de tweede keer een gratis gesprek van 30 minuten aan. Nu heb ik weliswaar afgelopen week een mail gestuurd naar ouders die ooit een traject hebben gevolgd, met het aanbod om elkaar weer een keer te spreken. Gratis, om in te gaan op zaken die nu bij hen thuis spelen. Maar dat zijn ouders die ik uitgebreid heb geholpen. Voor mijn gevoel is dat toch anders.

Deze moeder gaf aan dat ze veel heeft gehad aan ons gesprek van twee maanden geleden, maar dat het nu, met corona en haar kinderen thuis, toch niet meer zo soepel loopt. En die tips had ze niet uitgeprobeerd, want haar kinderen wilden dat toch niet. Het zou ze hun vrijheid kosten, dus ze wilde graag weten of ik nog meer en vooral makkelijkere tips voor haar had.

Ik heb haar teruggemaild dat ik echt blij ben dat ze veel aan ons gesprek heeft gehad, maar dat dit mijn werk is en dat ik daarom geen tweede gratis gesprek kan aanbieden. Ik mailde dat ik hoop dat ze ook veel heeft gehad aan mijn vijf e-books die ze had aangevraagd. En ik mailde wat titels van boeken waarvan ik denk dat zij er iets aan zal hebben, plus een verhaal dat ouders altijd van me krijgen als ze een traject bij me volgen. Verder schreef ik dat ik hoop dat zij haar rust kan vinden en dat ze die tips toch gaat inzetten thuis.

Hierop kreeg ik vanochtend een onverwacht boze reactie retour. Ze mailde dat ik rijk word over de ruggen van anderen. Ik had haar in dat halve uur helemaal niet voldoende geholpen en aan mijn blog had ze ook weinig.

Ik heb die mail laten bezinken en ben lang gaan uitwaaien met onze hond. Het hoofd moest leeg en ik moest loslaten wat er stond.

Onderweg had ik eerst bedacht dat ik haar zou terugmailen. In mijn hoofd stond de mail al klaar met daarin het excuus dat ik te weinig toegevoegde waarde voor haar had. Tot ik opeens besefte dat ik me voor haar karretje liet spannen. Dat zij verwachtte dat ik haar problemen ging oplossen, en dat ik daar bijna in was meegegaan.

De tips die ik haar gegeven heb waren echt wel in te passen geweest, maar daar had zij tijd in moeten steken. Uit al mijn blogs had ze ook waarde kunnen halen, maar ook daarvoor geldt dat je er wel wat voor en mee moet doen.

Werkelijk niemand verandert door alleen een tekst te lezen

Wat het maar zo, dan zou ik al afvallen als ik er een boek over lees. Maar zo makkelijk is het helaas niet: je verandert pas als je daadwerkelijk aan de gang gaat om de noodzakelijke stappen te zetten.
En ja, bij de ouders die ik coach moeten zij die stappen zelf zetten. Ik kan hoogstens aangeven wat wel en wat zeker niet werkt, maar ik kan de stappen niet voor ze zetten.
Dat wil ik ook niet, want er kan pas verandering komen als ze zelf aan het werk gaan met mijn kennis en tips.

Lieve moeder van de mail van vanochtend, ik heb je niet teruggemaild. Je leest mijn blog elke week, dus ik weet dat je dit leest en jij weet dat deze blog voor jou is.
Ik heb je met de allerbeste intenties zoveel geboden. Je kon het met beide handen aanpakken, maar dat heb je niet gedaan en daarom werken de tips niet. Ik kan niets veranderen in jouw gezin; die stappen zul je zelf moeten zetten.

Je boze uitspraken hebben mij even heel diep geraakt, tot ik besefte dat ze niet tegen mij als persoon gericht waren maar tegen mij als moeder met wie het nu wel goed gaat.
Ik vraag me nog steeds regelmatig af of ik het als moeder wel goed doe, maar ik kan reflecteren op waar het niet goed gaat en na al die jaren kan ik nog steeds hulp inschakelen als dat nodig is. Ik wilde ook het liefst geloven dat de juiste hulpverlener de problemen in mijn gezin zomaar zou laten verdwijnen.
Maar inmiddels weet ik dat hulp vooral betekent dat je zelf stappen moet gaan zetten om je situatie te verbeteren.

Het ga je goed, lieve moeder. Ik wens je veel wijsheid in de jaren die nog voor jullie liggen. En ik hoop oprecht dat je snel stappen zult gaan zetten.

 

Voel jij dat je graag een keer 30 minuten met mij wilt praten om tips te krijgen die passen bij jouw hulpvraag? Mail dan naar nicole@nhbc.nl of bel me op 06 1970 3438. Dan plannen we samen een gesprek via Skype. Je weet nu dat je daarna toch ook echt zelf aan de bak moet.