Gistermiddag kwam Annette, een jonge moeder van drie kinderen voor haar laatste gesprek bij mij op kantoor.

Annette heeft zo hard aan zichzelf gewerkt de afgelopen maanden.
Ze heeft ontdekt waar haar grenzen liggen en wat er met haar gebeurt als zij iemand toestaat om over haar grenzen heen te gaan.
Ze ontdekte dat ze dan emotioneel dicht slaat en dat ze vervalt in een oud patroon van toegeven. Hierdoor voelt ze zich meestal slachtoffer van de situatie die ze uiteindelijk zelf creëert.
Door haar drie kinderen waarvan er twee een diagnose hebben, had zij zichzelf jaren geleden het slachtoffer van de situatie gemaakt.
Werkelijk nergens, ongeacht de situatie, gaf zij haar grenzen aan. Niet thuis, niet in het gezin waarin ze geboren is, maar ook niet in gesprekken met vrienden of instanties.

Zij liet iedereen over zich heen lopen. En als dat voor de zoveelste keer weer gebeurde, dan zweeg ze. Ze zweeg altijd als het moeilijk werd voor haar, als het moeilijk werd om uit te spreken als ze het ergens niet mee eens was.
Zwijgen in plaats van zich uitspreken was lang geleden, als klein kind, al haar tweede natuur geworden. Een zwijgend slachtoffer noemde zij zichzelf gisteren toen we haar verandering bespraken. Ze is de afgelopen maanden aan de gang gegaan met het leren aangeven van haar grenzen. Niet alleen naar haar kinderen, maar ook naar haar partner.

Jezelf toestemming mogen geven

Haar omgeving heeft de afgelopen maanden erg moeten wennen aan deze nieuwe vrouw die langzaam opstaat. Maar met het vele geduld en alle liefde voor iedereen om haar heen welk zij tegenwoordig uitstraalt lukt het haar om de voor haar zo belangrijke verandering voort te zetten.
Ze heeft zichzelf eindelijk toestemming gegeven om weer gezien te worden. Er is weer energie voor en door haar gecreëerd om de moeder en partner te zijn waar zo lang geen ruimte voor was.

Het was een zware weg om te bewandelen, maar ze is de verandering open en eerlijk aangegaan. Nooit eerder heeft zij zichzelf zo goed gerealiseerd dat zij zelf degene was die het oude patroon had geaccepteerd en dat zij dus ook degene moest zijn om alle oude, niet helpende patronen om te buigen naar een positieve setting.

Ik heb ontzettend veel respect voor haar. Ik heb haar verdriet gezien en haar wanhoop meegemaakt. Want eerlijk waar afscheid nemen van oud gedrag doet pijn, ook al je weet dat dit gedrag voor jou niet helend of helpend is. Dan nog is het wel veilig omdat het je altijd daar gebracht heeft waar je nu bent. En of dat nu goed of fout is gaat het eigenlijk vaak niet eens om. In coachtermen hebben we het dan wel eens over ziektewinst. En ook ik heb mij daar in ondergedompeld indertijd omdat dat makkelijk was dan de verandering aangaan. Je weet wat je hebt en nooit wat je krijgt. Het blijft een vreemd mechanisme dat brein van ons.

Ik zie Annette nu met opgeheven hoofd haar nieuwe toekomst instappen. Ook al weet ze dat ze af en toe nog terug zal vallen, ze weet nu ook wat deze nieuwe vrouw haar gaat brengen. En dat weten en vooral voelen zorgt ervoor dat ze elke keer opnieuw de nu ingeschlagen weg zal belopen.

Mooi mens, ik ben zo verschrikkelijk trots op je en het ga je goed.

Maar het is, en dat weet ik uit ervaring vaak ook zo moeilijk om altijd voor jezelf op te komen. Om te zeggen waar het op staat en elke keer in elke situatie te kiezen voor jezelf. Hoe vaak heb ik wanhopig getwijfeld of wat ik dacht en ook zei wel mocht van mijn omgeving.
Een omgeving die ook door mij de vrije hand kreeg met alles wat er werd gezegd. Die ik onbewust toestemming gaf om een oordeel te vellen over mij als moeder. En elke keer gebeurde dat dus opnieuw, en elke keer zweeg ik dan.

Komt de ervaring van deze moeder ook voor jou dichtbij? Zie jij soms ook zo op tegen zelfs de simpele zaken die in jouw gezin geregeld moeten worden en die vaak uitlopen op een catastrofe omdat jij jouw gevoel niet uit durft te spreken.

Wat doet dit verhaal met jou als ouder van een kind met autisme of AD(H)D.
Wil jij dat hier onder de gele ‘deel dit bericht’ balk met mij delen?

Heb jij behoefte aan een gesprek over jouw eigen situatie waarin jij de tips krijgt die passen bij jouw vraag? Meld je dan aan voor een gratis consult van een half uur waarin ik je ongetwijfeld veel verder kan helpen.

Ik ben te bereiken op 0619703438, of stuur een mailtje naar nicole@nhbc.nl. Woon je te ver weg van Zwolle, dan is een gesprek via Skype ook heel goed mogelijk.

Fotocredits: Maaike van Amen