Toen ik vannacht wakker lag kwam het volgende verhaal bij mij naar boven poppen. Mijn blogs bereid ik namelijk meestal de nacht van te voren half voor. Niet heel slim misschien maar ’s nachts is het in dat hoofd van mij vaak nog een hele poos onrustig, wat iets heel anders is dan te vol trouwens.
Ik verzin dan vaak de mooiste zaken, schrijf in mijn hoofd de mooiste teksten en vertel vast iedereen wat er verteld moet worden. Jammer dat ik de helft de volgende ochtend weer vergeten ben.

Maar dit gaat over een verhaal wat eigenlijk in niets lijkt op wat ik normaal schrijf maar aan de andere kant wel precies die zelfde kern raakt. Alleen je moet het willen zien en in dit geval moet je het willen lezen.
En als dit lukt geeft dit verhaal je zoveel rust en ruimte in jouw leven en in dat van jouw gezin.

Het gaat over houden van

Van mijn eigen coach kreeg ik het boek Love yourself (alsof je leven ervan afhangt). Dit boek is geschreven door Kamal Ravikant.

Hierin leert de schrijver ons dat we met een simpele oefening heel veel kunnen bereiken. In principe is de oefening simpel maar wat heeft het aanleren van deze techniek mij in het begin moeite gekost. Tegenwoordig, als ik niet kan slapen omdat mijn te hoofd vol zit lukt het eindelijk. En dat zonder dat ik opnieuw in oude valkuilen val.

Het boek dat gaat over het mogen houden van jezelf

Wat heeft dit boek mij gegrepen, het helpt mij tegenwoordig de focus op mijzelf te richten.
En om elke dag steeds meer van mijzelf te gaan houden. Dit klinkt zo makkelijk, houden van jezelf maar ik zie dat voor veel ouders tegenover mij aan tafel dit een van de moeilijkste dingen is.

Het klinkt zo makkelijk maar het is zo omgeven door oordelen in de opvoeding van de meeste mensen. In ieder geval bij veel van mijn leeftijdsgenoten stond houden van jezelf niet als leerpunt vooraan in de opvoeding. Maar onze ouders hadden dit op hun beurt meestal ook niet echt in hun opvoeding mee gekregen dus hoe konden ze dat dan doorgeven aan hun eigen nakomelingen.
Hoe vaak hebben wij als kind niet gehoord om de ander voorop te stellen. Eigenlijk om de ander belangrijker te maken dan dat we zelf waren. Een mechanisme wat we automatisch vast hebben gehouden toen we volwassen werden.
Het zit na al die jaren in ons systeem gebakken om ons zelf klein te houden ten opzichte van onze omgeving.

Natuurlijk geldt dit niet voor elke volwassene die ik tegenkom maar voor een heel groot gedeelte van mijn cliënten geldt dit wel. En misschien is dit een van de redenen waardoor het uiteindelijk niet goed met ze gaat.

Wat zegt hij nu toch?

Terug in de tijd, ongeveer 38 jaar. Mijn man en ik hadden net een relatie en wat wil je dan horen van de ander? Dat hij het aller aller aller meeste van jou houdt op de hele wereld. Nou die van mij zei dat niet als ik dat vroeg. Zijn antwoord was dan steevast: ”van mijzelf”. En oh, wat vond ik dat pittig om te horen, het was natuurlijk niet het antwoord waar ik als verliefde meid op hoopte. Ik moest toch, in mijn optiek diegene zijn waar hij het meeste van hield.

Nu jaren later en gelukkig ook wijzer realiseer ik mij al lang dat de liefde die jij voor jezelf mag voelen de belangrijkste liefde is die er is. Wanneer je dit niet voelt, mag of kan voelen is liefde ook niet overdraagbaar op de ander.

En daarom is het boek waar ik dit blog over begon, een boek wat haast iedereen gewoon moet lezen. Juist omdat het voor veel volwassenen zo moeilijk is geworden om nog volledig voor zichzelf te staan en dat oké te vinden. De meeste onder ons maken zichzelf kleiner dan nodig. Verstoppen zichzelf zonder dat dit een reden heeft en komen niet langer voor zichzelf op in gesprekken.

En jij? Hou jij wel voldoende van jezelf?

De moeders die uiteindelijk bij mij terecht komen zijn zichzelf zo verschrikkelijk kwijt geraakt in de jaren die achter hen liggen. Zich zo  kwijt geraakt dat ze moeite hebben om van zichzelf te mogen houden  In ieder geval durven ze het nog amper uit te spreken en als het dan ter sprake komt is het meestal toch met weinig kracht en overtuiging.

En dit is dus waar ik veel tijd van mijn coaching aan besteed, het leren aan de ouder dat ze beter voor zichzelf gaan zorgen en daardoor meer van zichzelf gaan houden. En dat dan het houden van je kind een stuk makkelijker wordt. Het accepteren dat het leven niet maakbaar is maar wel voor een gedeelte kan worden ingekleurd met jouw kleuren. En dat een halfvol glas voor iedereen mogelijk is, ook voor jou.

Het is nooit simpel maar het kan echt makkelijker

Ik schreef het hierboven al ergens, het klinkt zo simpel om van jezelf te houden maar mens wat kan dit moeilijk zijn en wat kan dit gemis je belemmeren om voluit te mogen leven. En pas als jij jezelf toestemming geeft om voluit te mogen leven kan jij dit gevoel overbrengen op jouw kinderen. Op de volgende generatie. Wat nu als het ons als ouders gaat lukken om alle kinderen dit vermogen aan te leren, wat zou dat een groot goed zijn voor de toekomstige ouders. En het klopt, hier hebben we hulp bij nodig. Maar wat houdt je tegen om nu hulp te zoeken? Je wordt er zelf een veel gelukkiger mens van en dat is uiteindelijk voor iedereen winst.

Gun jij jezelf en daardoor ook jouw kinderen ook een betere toekomst en weet je dat je daar toch echt hulp bij nodig hebt. Durf jij jezelf eindelijk een investering in jezelf te gunnen?
Wil je ook graag eens over jouw situatie praten? Neem dan contact met mij op via de volgende link:
https://www.nhbc.nl/contact/

We maken dan een afspraak voor een gratis consult van 30 minuten. Dit gesprek voeren we bij mij op kantoor  in Zwolle of via Skype.
Je krijgt van mij heel specifieke tips die je meteen kunt inzetten in jouw eigen gezin.

Masterclass

Twee november geef ik ’s avonds om acht uur weer een gratis masterclass van een uur voor ouders van kinderen met autisme of AD(H)D.
Tijdens deze masterclass heb ik het dit keer ook over grenzen aangeven, houden van jezelf en wat dat betekend voor jouw relaties. Tevens is er de mogelijkheid om mij vragen te stellen via de chat.
Je kunt je aanmelden via de volgende link:

https://www.nhbc.nl/masterclass/