Langzaam worden de dagen weer langer en kruipen we uit onze huizen. We zien elkaar weer en belangrijker nog we praten weer met elkaar. Iets wat in de donkere winter gewoon minder gebeurd. We zijn dan erg naar binnen gericht waar op zich niets mis mee is maar ik zelf geniet ontzettend van weer de kletspraatjes met mijn buren. Het vrijdagmiddag borreltje op het bankje voor een van onze huizen en elkaar weer beter leren kennen. Elkaar na maanden stilte weer teug leren kennen.

Voor mij zo waardevol maar afgelopen week vertelde een client mij het tegenovergestelde. Zij ziet op tegen de zomer. Er wordt dan zoveel meer van haar verwacht. De buurt ontwaakt net als die van mij natuurlijk. Dit levert bij haar stress op, niet alleen bij haar maar ook bij haar dochter van negen jaar.
Het leven is opeens zoveel minder voorspelbaar voor ze.
En zij zijn niet de enige die hier last van hebben als ik kijk naar alle opmerkingen over dit onderwerp die ik in de loop van de jaren heb gehoord.

“Wat wordt er nu van mij verwacht. Moet ik aansluiten bij de buren of kan ik gewoon mijn auto parkeren en zo naar binnen lopen. Zullen ze dat gek vinden? Ja vast wel, en volgens mij vinden ze me al anders. “

“We hebben een uitnodiging voor de buurtbarbecue? Ik krijg al stress als ik denk aan al die mensen die ik haast nooit spreek.”

“Vrienden van ons geven altijd een ‘Begin de zomer tuinfeest’, ik zie er nu al naar uit om daar heen te gaan. Ons kind trekt dat gewoon niet en dat eindigt vaak in een driftbui. Maar om dit jaar weer af te zeggen.. Ik denk dat dat niet wordt geaccepteerd. Dat kost ons onze vriendschap”

“Als het te warm wordt wil mijn moeder dat ik een korte broek draag maar echt, dat doe ik niet hoor. Dat voelt zo niet fijn. En ook mijn hoodie doe ik echt niet uit.”

Hierboven een paar reacties op situaties die voor anderen zo normaal zijn. Waar wij eigenlijk nooit bij stil staan, stil staan dat anderen anders in zo’n in onze ogen normale en zelfs fijne situatie afhaken.

Afhaken op wat voor ons normaal is. Een praatje met de buren als je thuis komt, je kleden naar het seizoen noem maar op.

Ik merk dat ik zelf overal een beetje tussenin hang met wat sociaal wenselijk is.

Het liefst heb ik een op een contact. Met een client, een gezinslid of een vriendin kan ik mijzelf zijn. Een klein groepje op een verjaardag of buurt barbecue, prima. Een grote verjaardag of straatfeest, ik sla liever over maar zet mij dan op een festival met 50.000 mensen en ik voel me als een vis in het water. Zelfs als ik daar alleen rondloop.

Maar doordat ik dat van mij zelf weet kan ik daar ook beter op anticiperen. Weet ik van te voren hoeveel energie iets mij gaat kosten en plan ik daar die dag mijn andere activiteiten om heen.
Hierdoor kan ik mij ook beter handhaven in een grote groep zonder leeg te lopen qua energie.
En hierdoor geniet ik veel meer van alle dingen die horen bij mooi weer, dingen waar ik daardoor wel energie van krijg in plaats van dat ik inlever.

Dat is wat ik de mensen die ik coach ook meegeef.
Leer je eigen energie kennen en deze inzetten of juist op te laden. Laat al die ballen die je denk omhoog te moeten houden maar eens langzaam even los en kijkt wat er dan gebeurt. Waarschijnlijk niets!
Leer steeds beter luisteren naar wat jij zelf nodig hebt en niet wat de ander nodig heeft. En is dat egoïstisch? Nee dat is noodzaak om te zorgen dat jij met jouw volle hoofd voor jezelf ruimte schept. En als dat dan lukt gebeuren er wonderen.
Jij komt tot rust en kan dan pas doen waar jij goed in bent en waar je gelukkig van wordt.

Ik merk zelf dat mijn energie door omstandigheden deze week wat minder is dus heb ik besloten om niet door te ploeteren maar dadelijk dat boek te pakken wat al maanden hier op kantoor roept om opnieuw gelezen te worden maar waar ik geen tijd voor maakte.

Help ik mijzelf mee en dus ook mijn cliënten.

Een fijne dag, ik ga lezen in ‘Het verstrooide brein’ van Gabor Maté.

Wil jij ook eens met mij kijken naar alles in jouw hoofd waar jij zo ontzettend gek van wordt? Maak dan een afspraak met mij in mijn digitale agenda. Je hoeft niet alles alleen te doen.

Liefs, Nicole ❤️

Fotocredits: Ruby Brands