Afgelopen zondag kreeg ik onderstaande mail van een oud client van mij.
Deze keer van een volwassen man met ADD, maar ook van ouders krijg ik soms na een aantal maanden of zelfs soms na jaren nog een keer een bericht over hoe het nu met ze gaat.

Hallo Nicole, 

Ik dacht: Ik stuur je even een berichtje omdat ik je graag wil delen hoe het nu gaat! 😄

Ik zat net op mijn balkonnetje terwijl de zon scheen, de vogels floten en de wind rustig door de takken waaide. Ik voelde me en ik voel me echt top de laatste tijd. Ik ervaar veel meer rust op het moment.
Ik wil je zo ontzettend bedanken voor de begeleiding in het afgelopen jaar. Het heeft geholpen om meer te genieten van het leven en ik kan me daardoor ook veel beter concentreren.
Ik maak me veel minder druk om dingen die niet in mijn macht liggen en ik laat het veel meer gaan. Echt ontzettend top!! 

Fijne zondag 

En als ik dit dan lees voel ik grote dankbaarheid met deze terugkoppeling.
Dat ik, gewoon ik dus, dit aan iemand anders heb kunnen leveren.
Hoe mooi is dat dan. En hoe mooi dat ik dit dus ook terug krijg.

Ik heb mijn waarde geleverd en die waarde is door de ander ontvangen.
En nee, natuurlijk was het niet altijd makkelijk. Hebben we soms ook echt pittige gesprekken gevoerd en was hij het niet altijd met mij eens.

En dat mag, het is zijn leven en ik ben alleen maar diegene die de handvatten mag aanreiken waardoor zijn leven vloeiender en makkelijker verloopt.
Sterker nog juist door niet alles wat ik vertel klakkeloos te accepteren heeft hij keuzes gemaakt wat wel en wat niet bij hem past.
Welke zaken toe waren aan verandering en hoe hij die wou neerzetten.

En dan na een aantal maanden neemt hij nog even de moeite om mij te laten weten dat het gewoon nu goed met hem gaat en dat stemt mij gewoon dankbaar. Niet meer en niet minder.

En ik schreef het hier al vaker, maar echt dit soort berichten is voor mij de reden om elke morgen naar kantoor te gaan. Om daar gesprekken te voeren met soms toekomstige cliënten, met mensen die gewoon even een duwtje nodig hebben en met mijn cliënten.
Ik heb net weer een intake gesprek gehad met een volwassen vrouw met ADHD en vanavond mag ik terug naar kantoor voor een volgende afspraak.
En ook daar, dat gesprek, kijk ik nu al naar uit.

Ik heb sowieso een hele mooie week met een aantal nieuwe cliënten. Met een jongeman die zijn traject heeft verlengd. Een vrouw die voor de laatste keer komt en een aantal mensen die midden in hun traject zitten. Dit naast mijn PGB cliënten die ik deze week ook weer spreek.

En vooral de verscheidenheid maakt het zo boeiend, ouders die komen omdat ze een kind met een diagnose hebben en daar op vast lopen of in ieder geval hulp bij nodig hebben. Maar ook een aantal volwassenen die zelf de stap hebben gezet voor handvaten bij hun eigen diagnose.

En ja, ik heb echt het mooiste beroep van de wereld ❤️vandaar dat ik dansend door de week ga. 💃💃💃

Wil jij een keertje meeliften op mijn ervaring en kennis over autisme of AD(H)D, zowel in jouw gezin als voor jezelf maak dan gewoon een afspraak voor dat gesprek en ik zal je overladen met kennis. En wil je daarna meer? Dat kan natuurlijk, dan stap je bij mij in voor een traject. Ik kan je nu al vertellen dat je daar absoluut geen spijt van gaat krijgen.
Maar ook als jij mijn kennis ergens anders goedkoper denkt te kunt halen is dat wat mij betreft prima.
Ik onderhandel alleen niet langer over mijn prijs omdat ik die gewoon meer dan waard ben.

Liefs, Nicole