Je bent 59 en begint steeds meer kenmerken van autisme in jezelf te herkennen, zoals je die ook bij je kind ziet. Maar de huisarts wijst jouw struggles af als overgangsklachten.
Als je toch om een doorverwijzing vraagt, blijkt de wachttijd langer dan een jaar te zijn.
In die tijd groeit je eenzaamheid en neemt de druk op je relatie met je partner steeds verder toe. Je merkt dat jullie uit elkaar groeien. Gaan jullie het wel redden zonder hulp?

Denk ook aan een kind van zes jaar dat elke dag verder vastloopt, thuis en op school. School is overweldigend door de constante prikkels, en thuis volgt de ontlading in woede-uitbarstingen. Ouders willen niets liever dan hun kind helpen, maar de wachttijd voor een diagnose en ondersteuning is tien maanden. Voor een kind van zes – en voor zijn ouders – voelt dat als een eeuwigheid. Is dat een eeuwigheid!

Je bent begin twintig en zit midden in je studietijd, volop bezig met jezelf ontdekken. Je vermoedt dat je ADHD hebt, maar om die diagnose bevestigd te krijgen, hoor je dat de wachttijd bij de GGZ elf maanden is. Elf maanden waarin je studieresultaten lijden, en je toekomstplannen onzeker worden – een tijd die je simpelweg niet hebt. In plaats van volop te genieten van je studententijd, maken zorgen het elke dag zwaarder voor je.

Of je bent halverwege de dertig, hebt een drukke baan, een eigen bedrijf en twee kinderen. Dagelijks ervaar je chaos en onrust, die je eigen plannen en je relatie onder druk zetten. Je partner herkent kenmerken van ADHD, en je besluit de GGZ te bellen voor hulp. Het antwoord? De wachtlijst is helaas langer dan een jaar. Wachten is geen optie, want alles wat je hebt opgebouwd staat op het spel. Jouw relatie, jouw gezin en jouw baan!

Wat doe je als wachten geen optie is?

Veel mensen lopen vast in hun zoektocht naar ondersteuning bij ADHD en autisme. De wachttijden binnen de reguliere zorg maken het bijna onmogelijk om snel hulp te krijgen. Dat leidt tot eenzaamheid, relatieproblemen en gemiste kansen.
Bij volwassenen met ADHD en autisme gaat het vaak om méér dan alleen de diagnose; het gaat om ondersteuning, stabiliteit en grip op het dagelijks leven. Naast de herkenning en de erkenning die ze zo hard nodig hebben: “Ik ben dus echt niet gek.”

Ik coach veel mensen in mijn praktijk met verhalen zoals hierboven beschreven.
Ze konden niet langer blijven wachten en kozen ervoor om direct stappen te zetten, zodat ze weer vooruit konden. Samen werken we aan het creëren van rust, structuur en inzicht. We voeren gesprekken, en ze vinden weer hun balans.

Als coach bied ik ondersteuning voor volwassenen met ADHD en autisme, zonder eindeloze wachttijden. Of er nu een diagnose is of niet, het gaat om de hulp die je nú nodig hebt. Ik sta voor je klaar, zodat je weer verder kunt zonder het gevoel vast te zitten.

Ben je klaar om actie te ondernemen?

Als wachten voor jou geen optie meer is, laten we dan samen kijken hoe ik jou en je gezin kan ondersteunen. Plan een gesprek via deze link naar mijn agenda, en ontdek of ik je verder kan helpen. En past mijn aanpak toch niet bij je? Dat is ook prima. Maar dan weet je dat je het geprobeerd hebt.

Je hoeft het niet langer alleen te doen. Echt niet.

Liefs, Nicole ❤️