Herken je het volgende wat ik hieronder beschrijf ook zo goed?

Ben jij ook nog zo moe als jij ’s ochtends wakker wordt en vraag jij je dan af hoe je de dag door moet komen.
Durf je soms jouw mobiel niet eens op te nemen als je het nummer van school herkent, wat zal er nu weer aan de hand zijn.
Zeg je al maanden afspraken met vrienden af omdat je het gevoel hebt niet weg te kunnen thuis.
En ben je bang dat je op een moment niet meer weet hoe nog te functioneren omdat die burn-out op de loer ligt.
Dit omdat je weet dat een burn-out bij heel veel ouders van kinderen met autisme of AD(H)D op de loer ligt. Jij gaat er natuurlijk geen krijgen zeg je tegen jezelf.
Dat kan namelijk niet. Wie zorgt er dan voor jouw gezin. Dus nee hoor, jij krijgt hem niet. Maar ondertussen wijzen de signalen al langzaam die kant op.

Anneke

Wat ik hierboven beschrijf is wel namelijk wel het geval met de moeder, ik noem haar maar Anneke, die ik vanmiddag via zoom sprak.
Slapen gaat niet goed door de zorgen die elke nacht op haar netvlies verschijnen en haar energie is ze bij het opstaan al kwijt.

Ze weet vaak niet meer wat ze nog moet doen om alle ballen nog in de lucht te houden. Het zijn gewoon veel te veel ballen waar ze mee jongleert.

Maar hoe ze hier mee moet aangaan weet ze niet meer. En eigenlijk heeft ze ook geen fut meer om dat nog uit te zoeken. Eigenlijk wil ze niet meer opstaan ’s ochtends en hoopt ze op een dag wakker te worden als haar kinderen het huis uit zijn.

En dit verhaal komt uit de mond van een moeder die echt ontzettend veel van haar kinderen houdt. Die bewust samen met haar partner ervoor heeft gekozen dat ze genoeg liefde hadden voor nog een derde kind.
Anneke, die dat grote gezin altijd als ideaalbeeld voor ogen heeft gehad. Maar nu niet meer, want ze kan niet meer, het is op.

Al die f*cking ballen, elke dag opnieuw

Nu zijn voor haar gevoel alle ballen die ze normaal al in de lucht moest houden opeens verveelvoudigd.
Samen hebben wij gekeken naar wat zij nu, op dit moment nodig heeft en welke ballen nu minder belangrijk moeten zijn.
Niet mogen maar moeten omdat ze het in en met haar gezin anders niet gaat redden.
En dit gevoel, dat ze het niet langer aankan, is haar vorige week opeens overvallen, tot toen redde ze het nog net. Maar nu niet meer. Ze is op, het is klaar.

En weet je, ik snap haar zo goed. Ook ik wist het indertijd niet meer. Ik faalde voor mijn gevoel continu als moeder omdat ik zo moe was dat ik werkelijk niets meer gedaan kreeg. Alles was even zwaar en de sjeu van mijn leven was volkomen weg.
Nu nog steeds als ik niet goed slaap komt die tijd weer langs.
De tijd dat ik niet langer de moeder maar ook niet langer de vrouw kon zijn die ik wilde zijn. Terugkijkend zijn het zoveel verspilde jaren geweest, jaren die ik nooit meer over kan doen en die ik nooit meer volledig van mijn netvlies kan krijgen.

Hoe ga jij het doen eigenlijk?

Heb jij het gevoel dat jij meer nodig hebt om niet onderuit te gaan. Om te zorgen dat alle ballen in de lucht blijven? Om te kijken op welk vlak je best een tandje langzamer mag draaien waardoor jouw energie niet door het putje wegspoelt.
Want je weet, dat als jij het niet redt, ook jouw hele gezin mee gaat richting de afgrond.

Wil jij graag hulp van mij, juist nu, vooral nu?
Wil je niet langer afwachten met de hoop dat het morgen of desnoods overmorgen beter gaat.
Als je namelijk eerlijk naar jezelf inde spiegel kijkt weet je heel goed dat als jij niet verandert er niets gaat veranderen.
Modder je door of maak je nu een afspraak voor een gratis gesprek van 30 minuten met mij.

Ik help je om jouw grenzen te herontdekken, beter voor jezelf te zorgen. Maar ook hoe jij jouw taak als opvoeder weer terug kunt pakken zodat jij weer kunt houden van jouw kinderen en van jezelf.
En over al die ballen van je gaan we het zeker hebben zodat jij ook de waarde hiervan gaat ontdekken.

Als je ook de behoefte hebt aan een gesprek bij mij op kantoor of via zoom.
Dan kan jij je heel eenvoudig aanmelden via deze link

Wij gaan dan samen bekijken wat jij nu nodig hebt om weer te mogen genieten van jouw kind.
Maar ook om het vertrouwen en de rust in jezelf terug te vinden. Zodat jij later terug kunt kijken op een fantastische tijd samen met jouw kind.
En dat jouw kind later terugkijkt op een jeugd, waarschijnlijk getekend door hobbels, maar toch met een glimlach en een warm gevoel.
Omdat hij zich dan realiseert dat in ieder geval jij er alles aan hebt gedaan om dit te bereiken.
Voor jouw kind en voor jezelf.

Je hoeft het namelijk niet langer alleen te doen

Misschien heb jij geen specifieke vragen of onderwerpen waar je nu graag meer over wilt weten dat kan natuurlijk ook.
Maar ook als er een onderwerp is waarvan je het fijn zou vinden dat ik daar een keer een blog over schrijf help je mij door dit door te geven.
Hierdoor wordt het meer een samenspel tussen jou en mij😉.

In elk geval hoop ik dat jij mijn blog met ‘plezier’ en herkenning blijft lezen.

Jouw kind kan ik niet veranderen,
maar ik kan jouw weer leren dansen in de regen!

Met vriendelijke groetjes,

Nicole Hoogenboom